• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

تسعه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تِسْعَة (به کسر تاء) و تسع یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای نه می‌باشد که حضرت علی (علیه‌السلام) در اهل بصره از این واژه استفاده نموده است.



تِسْعَة (به کسر تاء) و تسع، به معنای نه آمده است.


امام (صلوات‌الله‌علیه) در بیانی خطاب به اهل بصره فرموده است: «بلادکم انتن بلاد الله تربة، اقربها من الماء و ابعدها من السماء، و بها تسعة اعشار الشرّ...»
ابن میثم معتقد است: منظور از «نه دهم شرّ»، شاید برای مبالغه باشد، نه تعیین واقعی.


این واژه یک‌بار در «نهج البلاغه» آمده است.


۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۶، خطبه۱۳.    
۲. ↑ بحرانی، ابن میثم، شرح نهج البلاغه ابن هیثم، ج۱، ص۲۹۱.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «تسعه»، ص۱۷۴.    






جعبه ابزار