• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ثقل (به فتح ثاء)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ثقل (بر وزن شرف) یکی از مفردات نهج البلاغه، به معنای شی‌ء وزین و پر قیمت که حضرت علی (علیه‌السلام) در خصوص تبیین حدیث ثقلین از این واژه استفاده نموده است.



ثقل (بر وزن شرف) به معنای شی‌ء وزین و پر قیمت آمده است.


حدیث متواتر ثقلین که رسول خدا (صلی‌الله علیه‌وآله‌وسلّم) در این خصوص فرموده است: «انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی اهل بیتی» امام (صلوات‌الله‌علیه) نیز در رابطه با این‌که به ثقل اکبر (قرآن) عمل کرده و ثقل اصغر (اهل بیت خویش) را در میان امت گذاشته است، می‌فرماید: «الم اعمل فیکم بالثقل الاکبر و اترک فیکم الثقل الاصغر قد رکزت فیکم رایة الایمان.»
واژه «استثقال» به معنای ثقیل بودن و چیزی را ثقیل یافتن است. چنان‌که در خطبه ۲۱۶، آمده است.
واژه «ثقیل» به معنای گران و سنگین است؛ چنان‌که آن حضرت (علیه‌السلام) در این خصوص می‌فرماید: «ان الحق ثقیل مری‌ء و ان الباطل خفیف وبی‌ء؛ حق گران است ولی گوارا و محمود العاقبة، باطل سبک است ولی وخیم و بد عاقبت.»
واژه «ارض وبیئة» به معنای زمین کثیر الوبا آمده است.


۱. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۲۰، خطبه۸۷.    
۲. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۳۵، خطبه۲۱۶.    
۳. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۴۲، حکمت۳۷۶.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «ثقل»، ص۱۸۷.    






جعبه ابزار