«جلامده» گويند: احوال صحابه بر ما پوشيده شد و ندانستيم كه هر يك در چهكارند. حال آن كه خلق را از مقتدايى و بىحاكمى قاهرى كه بر سر ايشان باشد؛ چاره نيست چرا كه صلاح و فلاح از امت برخيزد و فتنه پديدار شود. پس هر كس را كه بزرگان و روىشناسان اتفاق كنند، امام به حق باشد، اگر طالح باشد و اگر صالح.
