• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

جم (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




جَمّ (به فتح جیم و تشدید میم)، یکی از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای کثیر و بسیار است.



جَمّ (به فتح جیم و تشدید میم)، به معنای کثیر و بسیاراست.
[۵] شرتونی، سعید، اقرب الموارد.



(وَ تَاْکُلُونَ التُّراثَ اَکْلًا لَمًّا وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا)     لمّ به معنی جمع کردن و جمع شده هر دو آمده است چنانکه جمّ نیز چنین است ولی در آیه شریفه صفت مراد است نه مصدر یعنی: «میراث را یکجا می‌خورید (اکلی که شامل نصیب خود و دیگران است) و مال را بسیار دوست می‌دارید.» «جمّ» فقط یکبار در قرآن ذکر شده است.


در نهج البلاغه حکمت ۱۴۷ آمده که به کمیل فرمود: ««اِنَّ هَیهُنَا لَعِلْماً جَمّاً... لَوْ اَصَبْتُ لَهُ حَمَلَةً»». در اینجا (سینه مبارکش) علم بسیاری هست‌ ای کاش برای آن حامل پیدا می‌کردم.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۲، ص۵۲.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ج۶، ص۳۰.    
۳. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۲۰۰.    
۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۳، ص۴۳۸.    
۵. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد.
۶. ↑ فجر/سوره۸۹، آیه۲۰.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، ج۱۰، ص۳۵۳.    
۸. ↑ سید رضی، نهج البلاغه، حکمت۱۴۷، ص۴۹۶.    
۹. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، حکمت۱۴۷، ج۳، ص۱۸۷.    



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "جم"، ج۲، ص۵۲-۵۳.    






جعبه ابزار