• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حرف تفشی•

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حرف تفشی، حرف «شین»؛ عامل انتشار هوا در فضای دهان هنگام تلفظ را می‌گویند.



«تفشی» از جمله صفات فرعی حروف ، و عبارت است از انتشار هوا در فضای دهان هنگام تلفظ حرف . حرف «ش» تنها حرف دارای این صفت است که هنگام تلفظ آن، هوا در دهان پخش می‌شود؛ به همین دلیل، آن را «حرف تفشی» خوانده‌اند.


برخی گفته‌اند تفشی در ۸ حرف: «م، ش، ث، ف، ر، ص، س، ض» است. تفشی در میم به طریق غنه است، در شین و ثاء به انتشار است، در فاء به تافف است، در حرف راء به تکرار است، در حرف صاد و سین به صفیر است، و در حرف ضاد به طریق استطاله است.
[۱] جمعی از محققان، التجوید، ص۲۰.
[۲] موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۶۰.
[۳] محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۵۰.
[۴] قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۶.



صفت تفشی .


۱. ↑ جمعی از محققان، التجوید، ص۲۰.
۲. ↑ موسوی بلده، محسن، حلیة القرآن قواعد تجوید مطابق با روایت حفص از عاصم، ج۲، ص۶۰.
۳. ↑ محیسن، محمدسالم، الرائدفی تجویدالقرآن، ص۵۰.
۴. ↑ قرطبی، عبدالوهاب بن محمد، -۴۶۱ق، الموضع فی التجوید، ص۹۶.



علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «حرف تفشی».    



جعبه ابزار