• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حسان بن مهران جمّال

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


حسان بن مهران جمّال کوفی کاهلی اسدی، از اصحاب امام باقر، امام صادق و امام کاظم (علیهم‌السّلام)، و از محدثان مورد اعتماد شیعه در عصر امام کاظم (علیه‌السّلام) بود.


حسان بن مهران جمّال کوفی کاهلی اسدی، از موالی بنی کاهل، تیره‌ای از قبیله بنی اسد بود
[۱] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۴۷.    
[۲] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۶۴.    
[۳] ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۷۱.    
[۴] حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۱۳۵.    
[۵] حلی، حسن بن یوسف، ایضاح الاشتباه، ص۱۶۸.    
و از اصحاب امام باقر، امام صادق
[۶] طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۱۱۸.    
[۷] طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۱۸۱.    
و امام کاظم (علیهم‌السّلام)
[۸] ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۷۱.    
[۹] امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۴، ص۶۲۴.    
به شمار می‌رفت و از آن بزرگواران
[۱۰] عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۱۸۹ - ۱۹۰.    
و محدثانی چون عمیره،‌ هاشم بن ابی عمار جنبی
[۱۱] خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۵۱.    
و دیگران روایت کرده است.
کسانی چون قاسم بن اسماعیل،
[۱۲] طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۶۴.    
[۱۳] استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ج۳، ص۳۵۲.    
سیف بن عمیره و عبدالصمد بن بشیر
[۱۴] مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۱۸، ص۲۶۷.    
[۱۵] مازندرانی، محمّد بن اسماعیل، منتهی المقال، ج۲، ص۳۵۳.    
از وی روایاتی نقل کرده‌اند.
نجاشی او را در زمره محدثان شیعه و بسیار مورد اعتماد دانسته و از برادرش صفوان جمال، صحابی امام صادق (علیه‌السّلام) برتر، و روایاتش را صحیح‌تر می‌داند.
[۱۶] نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۴۷.    

وی دارای کتاب الحدیث می‌باشد.
[۱۷] آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۲۰.    


برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۸] فیض کاشانی، محمد بن محسن، نضد الایضاح، ص۸۵.
[۱۹] ابن‌شهرآشوب، محمدعلی، معالم العلماء، ص۴۴.    


۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۴۷.    
۲. ↑ طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۶۴.    
۳. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۷۱.    
۴. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۱۳۵.    
۵. ↑ حلی، حسن بن یوسف، ایضاح الاشتباه، ص۱۶۸.    
۶. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۱۱۸.    
۷. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۱۸۱.    
۸. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۷۱.    
۹. ↑ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۴، ص۶۲۴.    
۱۰. ↑ عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۱۸۹ - ۱۹۰.    
۱۱. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۵۱.    
۱۲. ↑ طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۶۴.    
۱۳. ↑ استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ج۳، ص۳۵۲.    
۱۴. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۱۸، ص۲۶۷.    
۱۵. ↑ مازندرانی، محمّد بن اسماعیل، منتهی المقال، ج۲، ص۳۵۳.    
۱۶. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۴۷.    
۱۷. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۲۰.    
۱۸. ↑ فیض کاشانی، محمد بن محسن، نضد الایضاح، ص۸۵.
۱۹. ↑ ابن‌شهرآشوب، محمدعلی، معالم العلماء، ص۴۴.    


پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۲۴۵، برگرفته از مقاله «حسان بن مهران جمّال».



جعبه ابزار