• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حسین بن مبارک زبیدی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



زبیدی حسین بن مبارک، مکنی به ابوعبداﷲ و مقلب به سراج‌الدین و ابن الزبیدی، از محدثان است، و به فقه و لغت و قرائت عالم بود.



مبارک پدر حسین، فرزند محمد بن مسلم زبیدی محدث است و بسیاری از فرزندان و احفاد او نیز اهل حدیث‌اند. حسین بن مبارک با برادرش حسن از ابوالوقت حدیث شنیدند.او در بغداد و دمشق و حلب و جز آن‌ها حدیث گفت و به فقه و لغت و قرائت عالم بود.


و زرکلی آرد: حسین بن مبارک بن محمد بن یحیی متولد در ۵۴۰ هَ ق.


منظومه‌هایی در لغت و قرائت‌ها دارد و مؤلفاتی نیز پرداخته و از آن جمله است: البلغه در فقه.


ابن عماد او را حنبلی معرفی کرده و صاحب «الجواهر المضیئه» او را از جمله ٔ حنفیان شمرده است.
[۲] زرکلی، خیرالدین، الاعلام زرکلی، چ ۲، ج۲، ص۲۷۶.
[۴] ابن ابی‌الوفا، عبدالقادر، الجواهر المضیئه، ج۱، ص۲۱۶.

(در کتاب الجواهر المضیئه، بجای زبیدی ترمذی آمده و این مسلماً خطاء است بدلیل اینکه مؤلف آن کتاب برادرش حسن بن مبارک را با همین لقب (زبیدی) یاد کرده است.
[۵] ابن ابی‌الوفا، عبدالقادر، الجواهر المضیئه، ص۲۰۰.

در حاشیه ٔ کتاب «لحظ الالحاظ»
[۶] ابن فهد‌هاشمی، محمد بن محمد، لحظ الالحاظ، ص۳۵۹.
آمده: کتاب «التجرید الصریح لأحادیث الجامع الصحیح» که در نسخه ٔ چاپی به حسین بن مبارک منسوب داشته شده از او نیست بلکه تألیف احمد بن احمد زبیدی است.
[۷] زرکلی، خیرالدین، اعلام زرکلی، حاشیه ٔ صفحه ٔ مذکور.



و متوفی بسال ۶۳۱ مکنی به ابوعبداﷲ و مقلب به سراج‌الدین و ابن الزبیدی، اصلاً از زبید است و زادگاه و محل وفاتش بغداد میباشد.


علمای قرن ششم.


۱. ↑ حسینی زبیدی، سیدمرتضی، تاج‌العروس، ج۴، ص۴۷۲.    
۲. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام زرکلی، چ ۲، ج۲، ص۲۷۶.
۳. ↑ ابن عماد، عبدالحی بن احمد، شذرات الذهب، ج۷، ص۲۵۲.    
۴. ↑ ابن ابی‌الوفا، عبدالقادر، الجواهر المضیئه، ج۱، ص۲۱۶.
۵. ↑ ابن ابی‌الوفا، عبدالقادر، الجواهر المضیئه، ص۲۰۰.
۶. ↑ ابن فهد‌هاشمی، محمد بن محمد، لحظ الالحاظ، ص۳۵۹.
۷. ↑ زرکلی، خیرالدین، اعلام زرکلی، حاشیه ٔ صفحه ٔ مذکور.



سایت علما و عرفا، برگرفته از مقاله «حسین بن مبارک زبیدی»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۶/۰۲/۰۴.    



جعبه ابزار