• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حشم (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




حَشم (به فتح حاء و سکون شین) به معنای خجل شدن است. احتشام: به غضب درآوردن و خجل کردن را گویند. «احتشمه: اغضبه، اخجله»



"حَشم" به معنای خجل شدن است.


امام علی (علیه‌السّلام) به آثار سوء حَشم اشاره کرده و می‌فرماید: «إِذَا احْتَشَمَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ فَقَدْ فَارَقَهُ» «وقتی که مؤمن برادر خودش را به غضب آورد یا خجل کرد، از او جدا شده است یعنی این کار سبب عداوت و جدائی است.»(شرح‌های حکمت: )


از این ماده فقط یک مورد در «نهج» آمده است:


۱. ↑ قرشی بنابی، سید علی اکبر، مفردات نهج‌البلاغه، ج۱، ص۲۸۰.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین ت الحسینی، ج۶، ص۴۱.    
۳. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغة ت الحسون، ص۸۹۴، حکمت ۴۷۰.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغة - ط مطبعة الإستقامة، ج، ص۲۶۶، حکمت ۴۸۰.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ج، ص۵۵۹، حکمت ۴۸۰.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۵۵، خطبه ۴۸۰.    
۷. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۷۹۲.    
۸. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۴۶۸.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین، ج۱۵، ص۷۳۳.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة، ج۲۱، ص۵۴۶.    
۱۱. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۲۰، ص۲۵۱.    



قرشی بنابی، سید علی اکبر، مفردات نهج‌البلاغه، برگرفته از مقاله «حشم»، ج۱، ص۲۸۰.    






جعبه ابزار