• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

حمید بن ثور هلالی (دانشنامه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





حُمَید بن ثَورهلالی، از شعرایُ مُخَضْرَم در قبیله بنی‌عامر، با درک دو دوره جاهلیت و اسلام، چهره‌ای برجسته در ادبیات عرب است. او که پیش از اسلام در نبرد حنین حضور داشت، پس از آن به دین اسلام مشرف شد و با پیامبر دیدار کرد. حمید تا دوران خلفای راشدین و اموی زیست و اشعاری در مدح و ستایش آنان سرود.
ابن‌سلام جمحی او را در طبقه چهارم شعرای اسلامی جای داده است. اگرچه وی در گونه‌های مختلف شعری طبع‌آزمایی کرده، اما شهرت اصلی‌اش مدیون اشعار وصفی و غزل‌هایش است. دیوان او توسط ادیبان نامداری گردآوری و در سال ۱۹۵۱ میلادی توسط عبدالعزیز المیمنی چاپ شد.



در منابع نام جدش عبداللّه و همچنین حَزْن ضبط شده است.
[۱] ر. ک: ابوالفرج اصفهانی، ج۴، ص۳۵۶.
حمید شاعر مشهور دوره اسلامی از قبیله بنی‌عامر است.
[۴] ر. ک: ابن‌قتیبه، الشعر و الشعراء، ج۱، ص۳۹۰، چاپ احمد محمد شاکر، قاهره ۱۳۸۶ـ۱۳۸۷/ ۱۹۶۶ـ۱۹۶۷.
کنیه‌اش ابوالمُثَنّی، ابوالأخضر، ابوخالد و ابولاحق ذکر شده است.
[۷] ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۵، ص۲۶۹، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵ـ۱۴۲۱/ ۱۹۹۵ـ۲۰۰۱.

حمید در جنگ حنین سال هشتم هجرت به همراه کفار شرکت داشت، اما پس از آن اسلام آورد و نزد پیامبر رفت و ابیاتی سرود. حمید، خلیفه دوم و سوم را درک نمود و نزد آنان ابیاتی سرود و از برخی خلفای بنی‌امیه نیز به سبب سروده‌هایش صله گرفت.
[۱۴] ر. ک: ابوالفرج اصفهانی، ج۴، ص۳۵۶ـ۳۵۸.


ابن‌سلام جمحی متوفی ۲۳۱ق وی را در طبقه چهارم شعرای اسلامی قرار داده است. اشعار حمید در بردارنده بسیاری از مضامین شعری، مانند فخر و حماسه و هجا، است اما وصف و غزل بیش از دیگر مضامین در اشعارش به چشم می‌خورد.
[۱۸] حُمَیدبن ثَورِ هلالی، دیوان، ص ز، چاپ عبدالعزیز میمنی، قاهره ۱۳۷۱/۱۹۵۱.
[۱۹] عمر فرّوخ، تاریخ الادب العربی، ج۱، ص۲۸۶، ج ۱، بیروت ۱۹۸۴.
بسیاری شعر او را با اشعار حُمید اَرْقَط، شاعر رجزسرای دوره اموی،
[۲۰] ر. ک: فؤاد سزگین، تاریخ التراث العربی، ج۲، جزء۳، ص۳۰، ج ۲، جزء۳، نقله الی العربیة محمود فهمی حجازی، ریاض ۱۴۰۳/۱۹۸۳. د. اسلام، چاپ دوم، ذیل «حُمید الارقط»
اشتباه گرفته‌اند.
[۲۱] حمید بن ثورهلالی، مقدمه میمنی، ص ۵



ابوعمرو شیبانی (متوفی ۲۰۶ق)، اصمعی (متوفی ۲۱۶ق)، ابن‌سکّیت (متوفی ۲۴۴ق) و ابوالحسن علی بن عبداللّه طوسی، (قرن سوم)، اشعار حمید بن ثور را جمع‌آوری کرده‌اند. عبدالعزیز میمنی دیوان حمید را در ۱۳۳۰ش/ ۱۹۵۱م، در قاهره به چاپ رساند.


۱. ابن‌اثیر، اسدالغابة فی معرفة الصحابة، چاپ عادل احمد رفاعی، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۶؛
۲. ابن‌حجر عسقلانی، کتاب الاصابة فی تمییز الصحابة، مصر ۱۳۲۸، چاپ افست بیروت بی‌تا.؛
۳. ابن‌سلام جمحی، طبقات فحول الشعراء، چاپ محمود محمد شاکر، قاهره، ۱۹۵۲؛
۴. ابن‌عبدالبرّ، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، چاپ علی‌محمد بجاوی، قاهره، ۱۳۸۰/ ۱۹۶۰؛
۵. ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵ـ۱۴۲۱/ ۱۹۹۵ـ۲۰۰۱؛
۶. ابن‌قتیبه، الشعر و الشعراء، چاپ احمد محمد شاکر، قاهره ۱۳۸۶ـ۱۳۸۷/ ۱۹۶۶ـ۱۹۶۷؛
۷. ابن‌ندیم، الفهرست،دار المعرفة، ۱۴۱۷ق.
۸. ابوالفرج اصفهانی؛
۹. عبداللّه بن عبدالعزیز بکری، سمط اللالی، چاپ عبدالعزیز میمنی، قاهره ۱۳۵۴/۱۹۳۶؛
۱۰. حُمَید بن ثَورِ هلالی، دیوان، چاپ عبدالعزیز میمنی، قاهره ۱۳۷۱/۱۹۵۱؛
۱۱. فؤاد سزگین، تاریخ التراث العربی، ج ۲، جزء۳، نقله الی العربیة محمود فهمی حجازی، ریاض ۱۴۰۳/۱۹۸۳؛
۱۲. عمر فرّوخ، تاریخ الادب العربی، ج ۱، بیروت ۱۹۸۴؛
۱۳. یاقوت حموی، معجم‌الادباء، چاپ احسان عباس، بیروت ۱۹۹۳؛
۱۴. EI۲, s.v. "Humayd al- Arkat" (by J.W. Fuck).;


۱. ر. ک: ابوالفرج اصفهانی، ج۴، ص۳۵۶.
۲. یاقوت حموی، معجم‌الادباء، ج۳، ص۱۲۲۲، چاپ احسان عباس، بیروت ۱۹۹۳.    
۳. ابن‌اثیر، اسدالغابة فی معرفة الصحابة، ج۲، ص۷۶، چاپ عادل احمد رفاعی، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۶.    
۴. ر. ک: ابن‌قتیبه، الشعر و الشعراء، ج۱، ص۳۹۰، چاپ احمد محمد شاکر، قاهره ۱۳۸۶ـ۱۳۸۷/ ۱۹۶۶ـ۱۹۶۷.
۵. ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۵، ص۲۶۹، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵۱۴۲۱/ ۱۹۹۵۲۰۰۱.    
۶. ر. ک:عبداللّه‌بن عبدالعزیز بکری، سمط اللالی، ج۱، ص۳۷۶، چاپ عبدالعزیز میمنی، قاهره ۱۳۵۴/۱۹۳۶.    
۷. ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۵، ص۲۶۹، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵ـ۱۴۲۱/ ۱۹۹۵ـ۲۰۰۱.
۸. ابن‌اثیر، اسدالغابة فی معرفة الصحابة، ج۲، ص۷۶، چاپ عادل احمد رفاعی، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۶.    
۹. ابن‌عبدالبرّ، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، قسم ۱، ص۳۷۷، چاپ علی‌محمد بجاوی، قاهره، ۱۳۸۰/ ۱۹۶۰.    
۱۰. ابن‌اثیر، اسدالغابة فی معرفة الصحابة، ج۲، ص۷۶، چاپ عادل احمد رفاعی، بیروت ۱۴۱۷/۱۹۹۶.    
۱۱. ر. ک:ابن‌عبدالبرّ، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۳۷۷، چاپ علی‌محمد بجاوی، قاهره، ۱۳۸۰/ ۱۹۶۰.    
۱۲. ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۵، ص۲۶۹، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵۱۴۲۱/ ۱۹۹۵۲۰۰۱.    
۱۳. ابن‌حجر عسقلانی، کتاب الاصابة فی تمییز الصحابة، ج۲، ص۱۱۰، که این نقل را ضعیف خوانده است، مصر ۱۳۲۸، چاپ افست بیروت بی‌تا.    
۱۴. ر. ک: ابوالفرج اصفهانی، ج۴، ص۳۵۶ـ۳۵۸.
۱۵. ابن‌عبدالبرّ، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، قسم ۱، ص۳۷۸، چاپ علی‌محمد بجاوی، قاهره، ۱۳۸۰/ ۱۹۶۰.    
۱۶. ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۵، ص۲۶۹، ۲۷۳۲۷۴، چاپ علی شیری، بیروت ۱۴۱۵۱۴۲۱/ ۱۹۹۵۲۰۰۱.    
۱۷. ابن‌سلام جمحی، طبقات فحول الشعراء، ص۴۹۵، چاپ محمود محمد شاکر، قاهره، ۱۹۵۲.    
۱۸. حُمَیدبن ثَورِ هلالی، دیوان، ص ز، چاپ عبدالعزیز میمنی، قاهره ۱۳۷۱/۱۹۵۱.
۱۹. عمر فرّوخ، تاریخ الادب العربی، ج۱، ص۲۸۶، ج ۱، بیروت ۱۹۸۴.
۲۰. ر. ک: فؤاد سزگین، تاریخ التراث العربی، ج۲، جزء۳، ص۳۰، ج ۲، جزء۳، نقله الی العربیة محمود فهمی حجازی، ریاض ۱۴۰۳/۱۹۸۳. د. اسلام، چاپ دوم، ذیل «حُمید الارقط»
۲۱. حمید بن ثورهلالی، مقدمه میمنی، ص ۵
۲۲. ابن‌ندیم، الفهرست، ص۱۳۸.    



• دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دایرة المعرف اسلامی، برگرفته از مقاله «حمید بن ثور هلالی».    






جعبه ابزار