• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

خطابات

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



القای مراد به مخاطب از طریق ادوات خطاب را خطابات گویند.



خطابات، جمع خطاب، و به معنای آشکار ساختن مراد و منظور گوینده، به وسیله سخن گفتن و بکارگیری ادوات خطاب می‌باشد، خواه به قصد تفهیم و تفهم باشد، خواه به انگیزه‌های دیگر، مانند: قانونگذاری.


به بیان دیگر، خطاب، کلامی خاص است که از سوی گوینده به قصد تفهیم سخن و مراد خویش به دیگران یا افاده فایده‌ای دیگر، از طریق ادوات خطاب ابراز می‌گردد.


اصولیون در تعریف خطاب، عبارت‌های متفاوتی به کار برده‌اند.
[۱] سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۱۳۴.
[۴] مغنیه، محمد جواد، علم اصول الفقه فی ثوبه الجدید، ص۱۱۹.
[۶] شعرانی، ابوالحسن، المدخل الی عذب المنهل، ص۵۷.
[۷] سجادی، جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۳۴۴.



۱. ↑ سبزواری، عبدالاعلی، تهذیب الاصول، ج۱، ص۱۳۴.
۲. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۲.    
۳. ↑ فاضل تونی، عبدالله بن محمد، الوافیة فی اصول الفقه، ص۱۱۹.    
۴. ↑ مغنیه، محمد جواد، علم اصول الفقه فی ثوبه الجدید، ص۱۱۹.
۵. ↑ علم الهدی، علی بن حسین، الذریعة الی اصول الشریعة، ج۱، ص۸.    
۶. ↑ شعرانی، ابوالحسن، المدخل الی عذب المنهل، ص۵۷.
۷. ↑ سجادی، جعفر، فرهنگ معارف اسلامی، ج۲، ص۳۴۴.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «خطابات».



جعبه ابزار