• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

دارو

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دارو یا دوا عبارت است از هر ماده‏ای که برای درمان یا تسکین و یا پیشگیری بیماری به بیمار تجویز می‏شود.




از آن در بابهای صلات، صوم، حج، نکاح، اطعمه و اشربه سخن گفته‏اند.

۱.۱ - احکام دارو در باب اطعمه و اشربه


استفاده از داروی در بر دارنده مسکرات یا دیگر اشیای حرام جز درحال ضرورت و انحصار درمان به آن حرام است. در جواز استفاده از داروی در بردارنده مواد مست کننده در حال ضرورت اختلاف است. قول منسوب به مشهور عدم جواز است.

۱.۲ - احکام درد در باب صلات


سجده بر گیاه خوراکی جایز نیست؛ لیکن در جواز سجده بر گیاه دارویی که استفاده از آن تنها جنبه دارویی دارد، اختلاف است.

۱.۳ - احکام دارو در باب صوم


آیا روزه با رسیدن دارو به درون بدن از غیر راه دهان و بینی، مانند تزریق باطل می‏شود؟ مسئله اختلافی است.

۱.۴ - احکام دارو در باب نکاح


در اینکه هزینه درمان زوجه جزء نفقه به شمار می‏رود، اختلاف است. برخی قائل به تفصیل شده و گفته‏اند: داروهایی که نیاز به آنها متعارف است و در مداوای بیماریهای جزئی و رایج به کار می‏رود، جزء نفقه محسوب می‏گردد؛ امّا داروهایی که در بیماریهای صعب العلاج و نامتعارف کاربرد دارد، بویژه در صورتی که تأمین آنها مستلزم پرداخت مبلغی زیاد باشد، جزء نفقه به شمار نمی‏رود.

۱.۵ - احکام دارو در باب حج


همراه داشتن داروهایی که ممکن است انسان در سفر (حج) به آنها نیاز پیدا کند، مستحب است.


 
۱. ↑ مستند الشیعة ج۱۵، ص۳۴.    
۲. ↑ جواهر الکلام ج۳۶، ص۴۴۴۴۴۵.    
۳. ↑ جواهر الکلام ج۸، ص۴۲۱.    
۴. ↑ مستمسک العروة ج۵، ص۴۹۳۴۹۵.    
۵. ↑ جواهر الکلام ج۱۶، ص۲۹۷.    
۶. ↑ العروة الوثقی ج۳، ص۵۴۳.    
۷. ↑ تحریر الوسیلة ج۱، ص۲۸۶.    
۸. ↑ جواهر الکلام ج۳۱، ص۳۳۵۳۳۸.    
۹. ↑ تحریر الوسیلة ج۲، ص۳۱۶۳۱۷.    
۱۰. ↑ جواهر الکلام ج۱۸، ص۱۶۹.    
۱۱. ↑ العروة الوثقی ج۴، ص۳۳۸.    




فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم السلام، ج‌۳، ص:۵۷۲-۵۷۳    



جعبه ابزار