دفع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دفع به معنی منع از وجود شیء دارای مقتضی است.


تعریف دفع



دفع، در مقابل رفع بوده و هر دو در جایی
استعمالبه کار گرفتن و مورد استفاده قرار دادن را استعمال گویند
می شود که مقتضی وجود شیء فراهم باشد، به گونه ای که اگر
رفعرَفع به معنی منع از استمرار وجود یک شیء است
و یا دفع نمی بود، آن شیء در ظرف مناسب خود ( عالم عین یا عالم اعتبار ) موجود می شد، اما دفع غالباً در جایی استعمال می شود که مقتضی وجود شیء تحقق دارد، ولی شیء هنوز موجود نشده است. دفع در این حالت از تأثیر مقتضی برای ایجاد شیء مانع می گردد؛ ولی رفع در جایی استعمال می شود که شیئی وجود یافته و مقتضی
استمرارادامه داشتن و ادامه دادن را استمرار گویند و این عنوان به مناسبت در باب‌های طهارت، صلات، صوم، اعتکاف و امر به معروف آمده است
وجود نیز در آن هست، ولی رفع، از استمرار وجود آن مانع می گردد.

مستندات



نائینی، محمد حسین، فوائدالاصول، ج ۲، ص ۳۳۶-۳۳۷
عراقی، ضیاء الدین، منهاج الاصول، ج ۴، ص ۳۸
مغنیه، محمد جواد، علم اصول الفقه فی ثوبه الجدید، ص ۲۶۰
نائینی، محمد حسین، اجودالتقریرات، ج ۲، ص ۱۷۰    
انصاری، مرتضی بن محمدامین، فرائدالاصول، ج ۱، ص ۳۲۲
مشکینی، علی، تحریرالمعالم، ص ۷۱
فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل دراصول فقه، ج ۱۱، ص ۴۳-۵۰

منبع



مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی    



جعبه ابزار