• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

دهن (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





دُهْن (به ضم دال و سکون هاء) از واژگان نهج البلاغه به معنای روغن است. از مشتقات این کلمه در نهج البلاغه، إِدْهان ( به کسر همزه و سکون دال) و تَدْهين (به فتح تاء و سکون دال) به معنای روغن مالى كردن كه از آن مدارا و نرمى اراده مى‌شود كه در كارهاى شرع به صورت سازش حرام، آمده است. از این لفظ شش مورد در نهج‌ البلاغه آمده است.



دُهْنٌ: به معنای روغن است. إِدْهان و تدهين به معنای روغن مالى كردن كه از آن مدارا و نرمى اراده مى‌شود كه در كارهاى شرع به صورت سازش حرام، آمده است.


حضرت علی (علیه‌السلام) در مقام نصيحت فرموده: «وَ لاَ تُرَخِّصُوا لاَِنْفُسِكُمْ فَتَذْهَبَ بِكُمُ الرُّخَصُ مَذاهِبَ الْظَّلَمَةِ وَ لاَ تُدَاهِنُوا فَيَهْجُمَ بِكُمُ الاِْدْهانُ عَلَى الْمَعْصِيَةِ» «به خودتان در كارها آزادى ندهيد كه آزادی‌ها شما را براه‌هاى ستمگران ببرد. مداهنه و سازشكارى نكنيد تا سازشكارى شما را بر گناه حمله‌ور سازد.» (شرح‌های خطبه: )
در شكايت از زمان فرموده: «أَنَّكُمْ فِي زَمَان... أَهْلُهُ مُعْتَكِفُونَ عَلَى الْعِصْيانِ مُصْطَلِحُونَ عَلَى الاِْدْهانِ فَتاهُمْ عارِمٌ وَ شائِبُهُمْ آثِمٌ» «شما در زمانى هستيد كه مردم آن ملازم معصيت و معتاد بر نرمى و سازش‌اند، جوانشان بى‌تربيت و پيرشان گناهكار است.» (شرح‌های خطبه: )


این کلمه شش بار در نهج‌ البلاغه آمده است.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۱، ص۳۹۹.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۶، ص۲۴۹.    
۳. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۶۸، خطبه ۸۵.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه - ط مطبعه الاستقامه، ص۱۴۸، خطبه ۸۴.    
۵. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۱۱۷، خطبه ۸۶.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۱۶۵، خطبه ۸۶.    
۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۵۹۵.    
۸. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۲، ص۶۰۰.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۳، ص۵۲۴.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۱۳۲.    
۱۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۳۵۵.    
۱۲. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۶۹، خطبه ۲۳۲.    
۱۳. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه - ط مطبعه الاستقامه، ج۲، ص۲۵۴، خطبه ۲۲۸.    
۱۴. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۵۴، خطبه ۲۳۳.    
۱۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۵۵، خطبه ۲۳۳.    
۱۶. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۰۹.    
۱۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۲۱۱.    
۱۸. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیر المومنین(ع)، ج۸، ص۵۳۲.    
۱۹. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۱۵، ص۳۹.    
۲۰. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغه، ج۱۳، ص۱۲.    
۲۱. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۶۸، خطبه ۸۵.    
۲۲. ↑ اسید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۶۹، خطبه ۲۳۲.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «دهن»، ج۱، ص۳۹۹.    






جعبه ابزار