دکتر زکی المحاسنی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
زکی محاسنی، ادیب و پژوهشگر که سال ۱۳۲۹ ه.ق در سوريه به دنيا آمد.
او دکترای خود را از دانشگاه قاهره گرفت.
محاسنی، در مجلات مشهور عربی مقاله مینوشت و وابسته فرهنگی سوریه در مصر بود.
وی از خود آثاری بر جای گذاشت و در سال ۱۳۹۲ ه.ق درگذشت.
زکی، سال ۱۳۲۹ ه.ق در سوریه به دنیا آمد.
او از دانشکده حقوق فارغ التحصیل شد.
وی دکترای خود را از دانشگاه قاهره گرفت.
محاسنی، از شهرت علمی و ادبی فراوانی برخوردار گشت و در مجلاتی مانند: «الهلال»، «الرسالة»، «المجلة»، «الکتاب» و «الادیب» مقاله نوشت.
او به عنوان وابسته فرهنگی سفارت سوریه در مصر مشغول به کار شد.
برخی از آثار
زکی محاسنی، عبارتاند از:
•
ابو العلاء ناقد المجتمع،
•
دراسات فی الادب و النقد،
•
شعر الحرب فی ادب العرب.
محاسنی در سال ۱۳۹۲ ه.ق درگذشت.
| | |
| عاطنی دمعا و خذ منّی عینا • • • • • وا حسینا وا حسینا وا حسینا | | |
| انا فی الشّام، و تیّار حنانی • • • • • ینتحی من ذکرک المحزون حینا | | |
| یسال الرّیح اذا هبّت رخاء • • • • • فی البوادی عن هوی قد کان دینا | | |
| یا مهادا فی العراقین اجیبی: • • • • • این مثوی ذلک المحبوب اینا؟! | | |
| | |
۱ - من در معامله سودآور، حاضرم چشمام را بدهم و قطره اشکی را در راه حسین (علیهالسّلام) دریافت کنم. ای وای از مصیبت بر حسین. ای وای...
۲ - من اکنون در شام هستم در حالی که طوفان محبت من در ذکر مصیبت حسین (علیهالسّلام) روان است.
۳ - باد همواره در وزیدن خویش این مصیبت را به همه جا میرساند.
۴ - ای بستر دجله و فرات به من جواب دهید: که جایگاه محبوب من کجاست؟
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۸۸.