• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

دیدگاه ابن تیمیه درباره مقامات پیامبر (عقاید و مذاهب)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




دیدگاه ابن تیمیه درباره مقامات پیامبر به بررسی دیدگاه‌های او درباره جایگاه و منزلت پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و دیگر پیامبران و اولیای الهی می‌پردازد. در این نوشتار، رویکرد ابن تیمیه درباره زیارت پیامبر، توسل به آن حضرت پس از وفات، سوگند به پیامبر و برگزاری مراسم جشن میلاد ایشان بررسی شده و مبنای فکری او در توسعه مفهوم شرک و بدعت تبیین می‌شود.



یک بخش تفکر ابن تیمیه عادی جلوه دادن مقامات پیامبران و اولیای الهی است و اینکه آنان پس از مرگ کوچکترین تفاوتی با افراد عادی ندارند، او در این راستا، مسائلی را مطرح می‌کند که همگی یک هدف را تعقیب می‌کنند، و آن عادی جلوه دادن پیامبران، مخصوصاً پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و اولیای بزرگ دین است. روی این اساس می‌گوید:


• سفر برای زیارت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) حرام است.
• کیفیت زیارت پیامبر، از کیفیت زیارت اهل قبور تجاوز نمی‌کند.
• هر نوع پناه و سایبان بر قبور حرام می‌باشد.
• پس از درگذشت پیامبر هرگونه توسل به آن حضرت بدعت و شرک است.
• سوگند به پیامبر و قرآن، و یا سوگند دادن خدا، به آنها شرک می‌باشد.
• برگزاری مراسم جشن و شادی در تولد پیامبر، بدعت به شمار می‌رود.


زیربنای آراء و نظریات او در این مسائل این است که برای توحید و شرک، حدّ منطقی قائل نشده
و روی انگیزه خاصی، آنها را شرک، و بدعت و یا لااقل حرام می‌داند.
او در این قسمت، آراء و نظریاتی را مطرح می‌کند، که پیش از او، احدی از علمای اسلام، نگفته وی با لجاج خاصی به جنگ همه می‌رود، و از این جهت از همان زمان، و پس از آن، افکار عمومی اهل سنت بر او شورید. و بارها دستگیر و زندانی شد و ده‌ها کتاب بر ردّ اندیشه‌های او نوشته گردید.


در این مقاله، دیدگاه ابن تیمیه درباره مقامات پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) و دیگر پیامبران و اولیای الهی بررسی شده است. ابن تیمیه با عادی جلوه دادن جایگاه پیامبران و اولیای الهی پس از وفات، سفر برای زیارت پیامبر، توسل به آن حضرت پس از درگذشت، سوگند به پیامبر و برگزاری جشن میلاد ایشان را حرام، بدعت یا شرک می‌داند. همچنین، مبنای این دیدگاه‌ها، توسعه مفهوم شرک و بدعت و نداشتن حد منطقی برای تمایز میان توحید و شرک معرفی شده است.


• سبحانی، جعفر، فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی، ج۳، ص۲۲.    






جعبه ابزار