زَهّاد ثَمانيه یا زاهدان هشتگانه، هشت زاهد شناخته‌شده علم رجال هستند. چهارتن نخست از زهّاد پرهیزگار و اصحاب امام علی (علیه‌السلام) و چهار تن دیگر از زهّاد نادرست و مخالف آن حضرت بودند.
ربيع بن خثيم (مشهور در ضبط نام پدر ربيع، خثيم (بر وزن زبير) به تقديم ثاء برياء است (رجال علامه و رجال ابوعلی)، ولى در حواشى رجال کشی و ابن داوود به تقديم ياء بر ثاء آمده است.)
چهارتن اولى حقا از زهّاد اتقیاء و اصحاب حضرت امیر المؤمنین و چهار تن ديگر باطل و از زهاد اشقیاء و مخالف آن حضرت بودند. زهد ظاهرى و ورع صورى ايشان از راه تدلیس و تلبیس و مردم فريبى بوده است.
