رافضه ۲
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
رافضه، در آغاز به گروهی از
شیعیان کوفه گفته میشد که پیرو
زید بن علی بودند.
چون زید امامت مفضول را پذیرفت و از
لعن خلفای سهگانه خودداری کرد، از او روی گرداندند و ترکش کردند.
از اینرو مخالفان، عموم
فرقههای شیعه را بهسبب ترک خلفای سهگانه با این لقب میخواندند.
برخی منابع ریشه آن را به واکنش زید در برابر کنارهگیری یارانش نسبت دادهاند.
در آغاز فرقهاى از شيعيان كوفه و از پيروان زيد بن على بن حسين (علیهالسلام) بودند.
چون زید به امامت مفضول با وجود فاضل قايل گشت و از لعن
ابوبکر،
عمر و
عثمان خوددارى كرد، از وى روى گردانيده و او را
رفض و ترک كردند.
بههمين جهت،پیروان او رافضه خوانده مىشوند.
اهل سنت و
جماعت، عموم فرق شيعه را بهسبب اين كه خلفاى سهگانه را ترک نمودند، رافضه مىخوانند.
صاحب
تبصرة العوام مىنويسد: «بدان چون زيد خواست خروج كند قومى از شيعه بروى جمع شدند و ظن ايشان اين بود كه
خروج زيد به
اذن امام است. چون معلوم شد كه
حضرت صادق (علیهالسلام) وى را از خروج منع كرده از او روى گردانيدند.»
زيد آنان را گفت: «
رَفَضْتُمُونى» آيا مرا ترک مىكنيد؟ از اين جهت ايشان را رافضه خواندند.
فخر رازی گويد: چون زيد بن على بن حسين بر
هشام بن عبدالملک خروج كرد، لشكريان او از شيعيان كوفه بودند، ابوبكر را لعن كردند.
زيد ايشان را از آن كار منع كرد و آنان او را ترک كردند و جز دويست سوار با او نماند. پس خطاب به ايشان كرده و گفت: «
رفضتمونى» ؟ پاسخ دادن: آرى و اين نام بر شيعه بماند و آنان چهار
طایفه هستند كه
زیدیه،
امامیه،
کیسانیه و
اسماعیلیه باشند.
•
مشکور، محمدجواد؛ مدیرشانه چی، کاظم، فرهنگ فرق اسلامی، ج۱، ص۱۹۹-۲۰۰.
