زارگیریه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
زارْگيريّه، طایفه‌ای
شیعی و آفریقایی‌تبار در بندرعباس است.
اعمال آنها گونه‌ای جادوگری و بیرون کردن زار از تن بیمار است.
شیخ آنان
بابا نام دارد و با دهل‌نوازی، خیزران‌زنی، دود
گیاهان و قربانی
مرغ،
ارواح خبیثه را بیرون می‌کند.
این آیین در آفریقا و
عمان نیز رواج دارد و کتابی با نام
اهل هوی درباره آنان منتشر شده است.
طايفه‌اى از شيعه هستند كه در بندر عباس و اطراف آن سكنى دارند.
ايشان اصلا آفريقايى و از سواحل آمده‌اند و هنوز عده‌اى از آنان به زبان سواحلى سخن مى‌گويند.
اعمال ايشان به‌نوعى جادوگرى مانند است.
شيخ خود را بابا مى‌خوانند، وى با چند تن از كسان خود، ارواح خبيثه را از تن شخص
مجنون با زارگرفتن خارج مى‌كند.
زارگيران گرد مى‌آيند و با نواختن دهلى به نام لايبا و زدن خيزران بر بدن شخص جن زده،
شیطان يا جن يا روح خبيث را از تن او بيرون مى‌كنند.
در هنگام اداى اين مراسم، شخص بابا از خودبی‌خود مى‌شود و در ضمن اين اعمال گياهان مخصوصى را در كنار شخص جن‌زده دود مى‌كنند، تا بوى آن به مشام وى برسد.
ممكن است كسى كه زار در تن او جاى گرفته به توسط آن روح به وى وحى شود و به غيب‌گويى پردازد.
گاهى زنى جادوگر متصدى بيرون آوردن زار از تن بيمار مى‌گردد.
زارگيران در بلاد آفريقا فراوان هستند.
از مراسم بيرون آوردن زار، قربانى كردن مرغ است.
زارگيرى در كشور عمان نيز رواج و جمع كلمه زار در زبان ايشان زران است كه در زبان سومالى اين كلمه تبديل به سار شده است.
درباره اين طايفه، كتابى به نام اهل هوى به
زبان فارسی منتشر شده است.
•
مشکور، محمدجواد؛ مدیرشانه چی، کاظم، فرهنگ فرق اسلامی، ج۱، ص۲۰۹.
