• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

سفیان ثوری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابوعبدالله سفیان بن سعید ثوری کوفی (۹۷-۱۶۱ هـ)، از تابعین و اصحاب امام صادق (علیه‌السّلام) و از محدثان برجسته اهل‌سنت و صوفی مشهور در عصر امام صادق و امام کظم (علیهماالسّلام) بود.



ابوعبدالله سفیان بن سعید بن مسروق بن حبیب ثوری کوفی، پدرش سعید بن مسروق ثوری کوفی است و نسب او با چهارده واسطه به ثور بن عبدمناف می رسد و به همین‌جهت هم او را ثوری گویند.
سفیان در شمار اصحاب امام صادق (علیه‌السّلام) یاد شده و از تابعیان محسوب می‌شود.


تاریخ تولد سفیان ثوری را بین سال‌های ۹۵ تا ۹۷ هجری قمری گفته‌اند و در سال ۱۴۴ ق به مکه و مدینه رفت و آنجا ساکن شد.


سفیان ثوری از افرادی مانند عمرو بن مره، ابواسحاق سبیعی و سلیمان اعمش روایت شنیده و از آنان روایت نقل کرده است. همچنین افرادی مانند ابونعیم فضل بن دکین، عبدالله بن موسی عبسی، عباد المکی، ابوالعلاء شامی و یحیی القطان و عده‌ای از محدثان و عالمان بزرگ اهل‌سنت مانند اوزاعی و ابن‌جریح و مالک شاگردش بودند و از او حدیث گفته‌اند.


اهل تسنن سفیان ثوری را عالم و زاهد و با ورع زیاد می‌دانند و کرامات زیادی از او نقل کرده و زیاد مدحش می کنند و او را می‌ستایند و می‌گویند در علم حدیث و علوم دیگر تبحر داشت. او را با اوصافی چون ثقه، مامون، حجت و پرحدیث ستوده‌اند.
البته اهل‌سنت به فریبکاری او نیز، اعتراف می‌کنند. ولی علمای شیعه، روایات زیادی در مذمت او گفته و او را از مسیر اهل‌بیت و ائمه اطهار (سلام‌الله‌علیهم‌اجمعین)، منحرف می‌دانند.
برخی می‌گویند که او پیرو مذهب شیعه زیدیه بود که در نهایت دست از آن برداشت.


سفیان ثورری در زمان امام ششم شیعیان (جعفر صادق) و امام هفتم (موسی بن جعفر)، زندگی می‌کرد و بارها مشغول مجادله با آن بزرگواران می‌شد.
در کافی نقل شده که «ثوری خدمت حضرت صادق (علیه‌السّلام) رسید در حالی که آن حضرت سوار شده بود و عزم رفتن جایی را داشت، سفیان گفت: آن خطبه‌ای را که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) در مسجد خیف فرمودند برای من حدیث کن. حضرت فرمود به من مهلت بده تا پی کار و حاجت خود بروم و برگردم و برای تو بگویم. سفیان قبول نکرد و اصرار کرد و حضرت را قسم داد. حضرت پیاده شدند قلم و دواتی آوردند و حضرت فرمود بنویس. سفیان خطبه را نوشت و از محضر امام صادق دور شد. در بین راه مطالعه کرد حدیث را، و چون به جمله «والنصیحة لائمة المسلمین» رسید، تفکری کرد و فهمید که مراد، امیرالمؤمنین علی (علیه‌السّلام) است. همان موقع کاغذ را پاره کرد و به رفیق همراهش گفت: که این حدیث را پنهان کن و با کسی حرفی نزن.»
شیخ صدوق هم روایتی از محمدبن ابی‌عمیر کرده که گفت: سفیان حضرت موسی بن جعفر (علیه‌السّلام) را دید که مشغول نماز بوده و مردم از مقابل، رفت و آمد می‌کردند. سفیان به حضرت اعتراض کرد که مردم در حال طواف، از مقابل تو رد می شوند. امام فرمود: آن کسی را که من برایش نماز می‌گذارم از این افراد به من نزدیک‌تر است.


کتاب‌های تفسیر الثوری، الجامع الکبیر، الجامع الصغیر، الفرائض، رسالة الی عباد بن عباد الارسوقی و کیمیا
[۱۶] فهرست نسخه‌های خطی فارسی، ج۱، ص۶۳۲.
از آثار سفیان ثورری است.


سفیان ثورری که در زمان مهدی عباسی، زندگی می کرد بارها با او و دولتمردانش مجادله می کرد و سرانجام یک روز گفتگوی تندی با مهدی عباسی کرد و به مصرف بی‌رویه بیت‌المال اعتراض کرد که مورد خشم او واقع شد لذا مجبور شد که از آنجا فرار کند و به بصره رفت و مدت کوتاهی به‌طور ناشناس آنجا ماند تا اینکه در سال ۱۶۱ هـ.ق، وفات کرد.
از او هیچ نسلی باقی نمانده است.


برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۲۱] استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ص۱۶۴.


۱. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۲۱۲.    
۲. ↑ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۶۴.    
۳. ↑ ابن‌سعد بغدادی، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۷۱.    
۴. ↑ بخاری، اسماعیل بن ابراهیم، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۹۲.    
۵. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۳۲، ص۹.    
۶. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۹، ص۱۵۸.    
۷. ↑ صفی‌الدین خزرجی، احمد بن عبدالله، خلاصة تذهیب تهذیب الکمال، ج۱، ص۱۴۵.    
۸. ↑ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۶۶.    
۹. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۳۶۶.    
۱۰. ↑ بخاری، اسماعیل بن ابراهیم، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۹۲.    
۱۱. ↑ ابن‌سعد بغدادی، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۷۱.    
۱۲. ↑ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۶۴.    
۱۳. ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۱، ص۴۰۳.    
۱۴. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۴۳.    
۱۵. ↑ ابن‌ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، ص۲۷۷.    
۱۶. ↑ فهرست نسخه‌های خطی فارسی، ج۱، ص۶۳۲.
۱۷. ↑ ابن‌سعد بغدادی، محمد بن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۷۱.    
۱۸. ↑ ابن‌قتیبه، عبدالله بن مسلم، المعارف، ص۴۹۷.    
۱۹. ↑ ابن‌کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۰، ص۱۳۴.    
۲۰. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۱۰۴.    
۲۱. ↑ استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ص۱۶۴.
۲۲. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۳۵۶.    



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۷۰، برگرفته از مقاله «بوعبدالله سفیان بن سعید ثوری».



جعبه ابزار