سنت

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دومین منبع به اتّفاق تمامى ى
اسلاماسلام، گرویدن به آیین آسمانی حضرت محمد صلّی اللّه علیه و آله را گویند که یکی از ادیان توحیدی و ابراهیمی است و از جامعیت خاصی نسبت به دیگر ادیان برخوردار است
، سنّت است.
سنّت در اصل عبارت است از آن چه به جز
قرآنقرآن، در اصل مصدر است و به کتابی که بر پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و آله‌و‌سلم) اختصاص پیدا کرده است گفته می‌شود
از نبی اسلام(صلى الله علیه وآله) صادر شده، چه قول باشد (که شامل کتاب و نوشته نیز مى شود) و چه
فعلفعل، به دو معنا بکار برده شده، یکی کردار؛ رفتار، و یا کلمه‌ای که بر وقوع عمل در گذشته، حال و یا آینده دلالت دارد، گفته می‌شود
یا
تقریرامضا و تأیید معصوم علیه السّلام نسبت به گفتار یا کرداری را تَقریر گویند و همچنین به تأیید و امضا هم تقریر می‌گویند
، مشروط به آن که مربوط به احکام شرعیه باشد.
[۱] المهذب فى اصول الفقه المقارن، ج ۲، ص ۶۰۷ .
[۲] اصطلاحات الاصول، ص .۱۴۱



دیدگاه فقهای امامیه



فقهای مکتب اهل بیت(علیهم السلام) سنّت را تعمیم داده و گفته اند: سنّت عبارت است از قول و
فعلفعل، به دو معنا بکار برده شده، یکی کردار؛ رفتار، و یا کلمه‌ای که بر وقوع عمل در گذشته، حال و یا آینده دلالت دارد، گفته می‌شود
و
تقریرامضا و تأیید معصوم علیه السّلام نسبت به گفتار یا کرداری را تَقریر گویند و همچنین به تأیید و امضا هم تقریر می‌گویند
، ((صلى الله علیه وآله) و (علیهم السلام)).
[۳] الاصول العامة، ص ۱۶۱ .



پانویس


 
۱. المهذب فى اصول الفقه المقارن، ج ۲، ص ۶۰۷ .
۲. اصطلاحات الاصول، ص .۱۴۱
۳. الاصول العامة، ص ۱۶۱ .



منبع



آیة الله مکارم شیرازی،دائرة المعارف فقه مقارن،ج۱.    



جعبه ابزار