سنت عملی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
سنت عملی در برابر سنت گفتاری و تأییدی قرار دارد و به رفتار و اعمال
معصوم (علیهالسلام) اطلاق میشود.
این نوع سنت بر اساس
آیه (لَكُمْ فِي رَسُولِ اَللّٰهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ) الگوی عملی شناخت معارف اسلامی، به ویژه در
فقه سیاسی و حقوق عمومی است.
منابع آن شامل کتب روایی، سیره و
تاریخ اسلام است و فقها در استنباط
احکام از آن بهره میگیرند.
با وجود وضوح عینی، تفسیر مقاصد تشریعی سنت عملی به دلیل شرایط خاص هر واقعه ممکن است با ابهام همراه باشد.
سنت علمى در برابر سنت گفتارى و تأييدى قرار مىگيرد و آن سنتهايى است كه از اعمال و رفتار معصوم (علیهالسلام) نشأت مىگيرد.
به تصريح
قرآن:
(لَكُمْ فِي رَسُولِ اَللّٰهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ) عملكرد پيامبر اسلام (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) سند معتبرى براى شناخت مفاهيم اصيل اسلامى در زمينههاى مختلف و از آن جمله حقوق عمومى و فقه سياسى است.
سنت عملى و رفتارى پيامبر (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) و ائمه معصومين (علیهالسلام) را مىتوان از مجامع روايى و كتب سيره و تاريخ اسلام و يا از مجموعههايى كه مانند
بحارالانوار شامل هر دو است، به دست آورد و فقها در بسيارى از مسائل به سنت عملى استناد كردهاند.
سنت عملى و رفتارى هرچند به لحاظ عينى بودن در مقايسه با سنت گفتارى گوياتر به نظر مىرسد، اما به لحاظ قرائن و شرايط خاصى كه اغلب هر واقعه عينى را مىپوشاند، مقاصد تشريعى را ابهام آميزتر مىنماياند.
منابع دیگر:
۱ - اصول الفقه ۵۹/۲؛
•
زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۱۴۷.
