شیخ ابراهیم مخزومی عاملی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ ابراهیم بن صادق بن ابراهیم مخزوی عاملی طیّبی، از شعرای قرن
دوازدهم هجری بود.
او در سال
۱۲۲۱ هجری قمری در روستای طیّبه
جبل عامل متولد شد و در سال
۱۲۸۴ هجری در همانجا درگذشت.
وی در سال ۱۲۵۲ هجری برای کسب علم به
نجف سفر کرد و از محضر
شیخ حسن بن شیخ جعفر صاحب کاشفالغطاء و
شیخ مرتضی انصاری بهره برد.
شیخ ابراهیم، عالمی شاعر بود و اشعار زیادی از او نقل شده است.
شیخ ابراهیم، از شعرای قرن دوازدهم هجری که به سال ۱۲۲۱ ه.ق در قریهی طیّبه از نواحی جبل عامل متولد شد.
ابراهیم بن صادق، برای کسب علم در سال ۱۲۵۲ هجری به نجف مسافرت کرد و در محضر شیخ حسن بن شیخ جعفر صاحب کاشفالغطاء و شیخ مرتضی انصاری کسب علم نمود.
ابراهیم مخزومی، به سال ۱۲۸۴ هجری در قریهی طیّبه از نواحی جبل عامل درگذشت.
مخزومی عاملی، مردی عالم و شاعر بود و اشعار فراوانی از وی نقل شده است
| | |
| و اماثل شربوا باقداح الولا • • • • • صافی المودة من عیون یقین | | |
| سبقوا بجدّهم الوجود و آدم • • • • • ما بین ماء فی الوجود و طین | | |
| لا عیب فیهم غیر انّهم لدی ال • • • • • هیجاء لا یخشون ریب منون | | |
| | |
| | |
۱ - آنان بزرگوارانی بودند که جامهای زلال دوستی را از چشمهی یقین نوشیدند.
۲ - در آن هنگام که خمیر آدم سرشته نشده بود. جدّ آنها در آفرینش بر
آدم (علیهالسّلام) پیشی گرفته بود.
۳ - آنان هیچ عیب و نقصی نداشتند و در جنگ از مرگ نمیهراسیدند.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۰۷.
