• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

صفات امام

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ویژگی‌های امام معصوم بنابر باورهای شیعیان ، امامان دوازده گانه علیه‌السّلام دارای صفات ویژه‌ای هستند که آنان را از دیگر مردم متمایز می‌سازند.



این صفات را می‌توان « شرطهای امامت » نیز نام نهاد؛ زیرا هر کس منصب الهی امامت را برعهده گیرد، باید از آنها برخوردار باشد. برخی از این صفات، ظاهری و جسمانی‌اند و برخی دیگر، باطنی و معنوی.

۱.۱ - صفات جسمانی

از صفات جسمانی امام، سلامت از بیماری‌ها و عیب‌هایی است که باعث انزجار مردم می‌شوند؛ مثلا هیچ گاه امام علیه‌السّلام به بیماری‌هایی مانند جذام و پیسی دچار نمی‌شود.

۱.۲ - صفات باطنی

از صفات باطنی امام علیه‌السّلام ، پاکی از نقایص نفسانی و خوی‌های ناپسند- مانند نادانی، دیوانگی و حسادت - است.
[۱] ارشاد الطالبیین، ص۳۷۵- ۳۲۵.


۱.۳ - صفات معنوی

امامت، مقامی آسمانی است و یک منصب دنیوی و معمولی نیست. کسانی که به این منصب می‌رسند، منصوب خداوند متعال‌اند و از این رو، باید به اصول فضایل نفسانی؛ یعنی حکمت ، شجاعت و عفت - که جمع آنها « عدالت » است- آراسته باشند.


دانشمندان شیعه ، صفات فراوانی برای امامان علیه‌السّلام برشمرده‌اند که برخی از مهم‌ترین آنها عبارتند از:

۲.۱ - عصمت

صفت عصمت مهم‌ترین شرط رهبران الهی- یعنی پیامبران، اوصیا و امامان- است؛ زیرا وظیفه اصلی آنان راهنمایی مردم به رستگاری دنیوی و اخروی است. اگر رهبران الهی، معصوم نباشند، خود، نیازمند کسان دیگری می‌شوند تا راهنمایی گردند.
وانگهی، مردم فقط هنگامی از رهبران، با جان و دل ، پیروی می‌کنند که به آنان اعتماد کامل داشته باشند، و اعتماد کامل زمانی حاصل می‌شود که بدانند رهبرانشان از گناه و خطا و اشتباه، معصوم و محفوظاند.
در قرآن کریم نیز تصریح شده است که امامت، عهدی است الهی و به ستمگران نمی‌رسد. هر کس معصوم نباشد، دست کم، ستمی به خود کرده است و از این رو، شایسته مقام امامت نمی‌شود. روایات بسیاری نیز به عصمت امامان علیه‌السّلام تصریح کرده‌اند؛ مانند روایتی که امام علی علیه‌السّلام می‌فرماید: «از نشانه‌های امام این است که معلوم شود از گناه- کوچک و بزرگ- معصوم است و در حکم کردن نمی‌لغزد و در پاسخ دادن به خطا نمی‌گراید. نه اشتباه می‌کند و نه فراموش.»

۲.۲ - افضلیت

معنای این صفت آن است که امام معصوم علیه‌السّلام باید در صفات کمال - مانند دانایی و پارسایی و دادگری- از دیگر انسان‌ها برتر باشد. منصب امامت ، به دست خدا است و او، کسی را به این مقام نمی‌گمارد مگر از دیگران برتر باشد.
دانشمندان شیعه ، دلایل محکم نقلی و عقلی متعددی بر لزوم افضلیت امام اقامه کرده‌اند.
[۷] بحارالانوار، ج۹۳، ص۶۴۰.



۱. ↑ ارشاد الطالبیین، ص۳۷۵- ۳۲۵.
۲. ↑ بقره/سوره۲، آیه۱۲۴.    
۳. ↑ بحارالانوار، ج۲۵، ص۱۶۴.    
۴. ↑ اصول کافی، ج۱، ص۲۰۲.    
۵. ↑ امالی صدوق، ص۷۷۷.    
۶. ↑ بحارالانوار، ج۲۵، ص۱۶۵.    
۷. ↑ بحارالانوار، ج۹۳، ص۶۴۰.
۸. ↑ تحف العقول، ص۴۴۱.    
۹. ↑ غیبت نعمانی، ص۲۲۲.    



فرهنگ شیعه، برگرفته از مقاله «صفات امام»، ج۱، ص۳۲۳.    



جعبه ابزار