• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

طبع

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



طبع، به مزاج اطلاق می‌شود.



از احکام مرتبط با آن در باب‌های طهارت ، صلات و اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند.

۱.۱ - باب طهارت

استفراغ و نیز خلال کردنی که موجب خون‌ریزی لثه گردد، در صورتی که طبع از آن دو آزرده شود، از موجبات استحباب وضو بر شمرده شده است.
[۱] الالفیة و النفلیة، ص۹۲.
برخی استحباب آن را نپذیرفته‌اند.
[۳] بحار الانوار، ج۸۰، ص۳۱۳.
مصرف آب پاکی که رنگ ، بو یا مزه آن به سبب زیاد ماندن یا افتادن چیزی در آن تغییر یافته برای نوشیدن، وضو و یا غسل مکروه است. برخی گفته‌اند:کراهت در فرضی است که تغیّر به گونه‌ای باشد که طبع انسان از آن کراهت و نفرت داشته باشد.
[۵] مرآة العقول، ج۱۳، ص۲۱.


۱.۲ - باب صلات

از جاهایی که نماز گزاردن در آن کراهت دارد، محل آلوده‌ای است که طبع انسان از آن تنفر دارد.
[۶] العروة الوثقی، ج۲، ص۳۹۸.


۱.۳ - باب اطعمه و اشربه

خوردن و نوشیدن خبائث حرام است. خبیث عبارت است از آنچه انسان بر حسب طبع سالم خود از آن متنفر است.
[۷] مفاتیح الشرائع، ج۲، ص۲۱۷؛



۱. ↑ الالفیة و النفلیة، ص۹۲.
۲. ↑ الحدائق الناضرة، ج۲، ص۱۴۵.    
۳. ↑ بحار الانوار، ج۸۰، ص۳۱۳.
۴. ↑ مشارق الشموس، ص۱۸۵.    
۵. ↑ مرآة العقول، ج۱۳، ص۲۱.
۶. ↑ العروة الوثقی، ج۲، ص۳۹۸.
۷. ↑ مفاتیح الشرائع، ج۲، ص۲۱۷؛
۸. ↑ مستند الشیعة، ج۱۵، ص۹ ۱۰.    



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۱۷۸، برگرفته از مقاله طبع.    



جعبه ابزار