عبدالغفار بن عمادالدین
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
امیر عبدالغفار بن عمادالدین،
فقیه،
عارف، سیاستمدار و
شیخ الاسلام، از
سادات طباطبایی است و نسبش با ۸ واسطه به علی شاعر اصفهانی می‌رسد.
روشن نیست که خود و یا نیاکانش در چه زمانی و چرا به آذربایجان کوچیده‌اند.
او در سدۀ ۹ ق/۱۵ م در روزگار فرمان‌روایی آق قویونلو در
آذربایجان می‌زیسته و از سوی حسن بیک که از ۸۷۲ تا ۸۸۲ ق/۱۴۶۷ تا ۱۴۷۷ م در
تبریز حکم‌رانی داشته، به سمت شیخ الاسلام آذربایجان گمارده شده است. او عنوان «امیر» نیز داشته است. وی را به
علم و
عرفان و پارسایی ستوده‌اند.
گفته شده که او در حکومت حسن بیک درگذشته است؛ از این‌رو
مرگ او را باید قبل از ۸۸۲ ق/۱۴۷۷ م دانست.
گفته‌اند که فرزندان میران شاه گورکانی که در آن روزگار در آذربایجان بودند و خود را از مریدان و پیروان عبدالغفار می‌دانستند، جنازۀ سید را با احترام در مزار خانوادگی‌شان در سرخاب
تبریز به خاک سپردند.
مرکز دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «آل طباطبا»، شماره۴۳۲.
