عبد الغنی الحرّ (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
عبد الغنی الحرّ، عالم و
ادیب برجسته
نجف بود.
او به حافظه قوی و قدرت
بدیههسرایی مشهور بود.
وی بیشتر اشعار خود را در
مدح و رثای
اهل بیت (علیهمالسّلام) سرود.
از آثار شعری معروف او میتوان به
منتظم الدرر فی مدح الامام المنتظر اشاره کرد.
عبد الغنی، در سال
۱۳۵۸ هجری درگذشت.
عبد الغنی، عالم فاضل و ادیب مشهور نجف است که دارای قدرت حافظه و سرعت بدیهه فوقالعادهای بود.
در مورد او مرجع بزرگ،
سید عبد الهادی شیرازی گفته است: «اگر
ولایت و
حبّ عبد الغنی الحرّ، نسبت به اهل بیت (علیهمالسّلام) را در میان همه اهل شهر تقسیم کنند هیچ یک به
جهنم وارد نمیشوند».
الحرّ، در سال ۱۳۵۸ هجری وفات یافت.
اکثر اشعار
عبد الغنی الحرّ، در مدح و رثای اهل بیت (علیهمالسّلام) میباشد.
اشعار معروف او عبارتاند از:
•
منتظم الدرر فی مدح الامام المنتظر،
•
تخمیس تائیة مشهور «دعبل خزاعی» است.
| | |
| و فدت علیک یحدونی اشتیاقی • • • • • و احشائی بنار جوای تغلی | | |
| رجاء ان تحطّ الثقل عنّی • • • • • فانت القصد فی تخفیف ثقلی | | |
| و غفران الذّنوب و کلّ وزر • • • • • بدا منّی بقول او بفعل | | |
| | |
| | |
۱ - من به سوی تو میآیم تا اشتیاقام را آرام کنم. این در حالی است که درون من در آتش میسوزد.
۲ - از تو میخواهم که این سنگینی را از من برطرف کنی، که تو تنها کسی هستی که این کار را انجام میدهی
۳ - و در آمرزش گناهانام و اعمال و افعالام به من کمک مینمایی. (درخواست من اجر و ثواب اخروی و قرب و غفران است).
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۵۴.
