• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

علیم (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




عَلِيم یکی از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای بسيار دانا است.



عَلِيم: بسيار دانا، صیغه مبالغه است.
در مجمع از سیبویه نقل كرده: چون اراده مبالغه كنند بجاى فاعل فعيل گويند مثل: عليم و رحيم.

(سُبْحانَكَ لا عِلْمَ‌ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا إِنَّكَ أَنْتَ‌ الْعَلِيمُ‌ الْحَكِيمُ‌).    


اين كلمه صدو شصت و دو بار در كلام اللّه آمده است، صدو پنجاه و شش بار درباره خدا و هشت بار درباره ديگران، مثل‌: (يَأْتُوكَ بِكُلِّ ساحِرٍ عَلِيمٍ‌)،     (قالَ اجْعَلْنِي عَلى‌ خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ‌)،     ايضا:                         .


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۳۴.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۸۱.    
۳. ↑ طریحی نجفی، مجمع البحرین، ج۶، ص۱۲۰.    
۴. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ج۱، ص۱۴۲.    
۵. ↑ بقره/سوره۲، آیه۳۲.    
۶. ↑ اعراف/سوره۷، آیه۱۱۲.    
۷. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۵۵.    
۸. ↑ یونس/سوره۱۰، آیه۷۹.    
۹. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۷۶.    
۱۰. ↑ حجر/سوره۱۵، آیه۵۳.    
۱۱. ↑ شعراء/سوره۲۶، آیه۳۴.    
۱۲. ↑ شعراء/سوره۲۶، آیه۳۷.    
۱۳. ↑ ذاریات/سوره۵۱، آیه۲۸.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "علیم"، ج۵، ص۳۴.    






جعبه ابزار