عوامل نفاق

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف

---

مراد از عوامل نفاق، انگیزه‏های درونی و بیرونی است که آدمی را به آفت نفاق مبتلا می‌کند.

---

۱.۱ - احساس حقارت و زبونی

نفاق بنابر تصریح قرآن کریم، گونه‏ای بیماری روحی است.
بنابر روایات بسیاری از بزرگان معصوم (علیهم السلام)، حقارت درونی، مایه نفاق است.
در روایتی از امام علی (علیه السلام) آمده است: «نفاق آدمی از ذلّتی است که در خویش می‏یابد.»

۱.۲ - خشونت

گاه که کشمکش‏های فکری و چالش‏های سیاسی و جناحی بالا می‏گیرند و به درازا می‏کشند، گروه‏های درگیر را می‏فرسایند و وامی‏دارند تا در خویش خزند و چهره خود را پنهان سازند؛ چنان که امام علی (علیه السلام) می‏فرماید: «از کشمکش و دشمنی بپرهیزید که قلب برادران را بر یکدیگر تیره می‏سازد و دورویی می‏آفریند.»

۱.۳ - ترس

گاه دشمنان از آن رو که توانایی رویارویی با اهل ایمان را ندارند و از فرجام آن می‏هراسند، لباس دینداری درمی‏پوشند و کفر خویش را پنهان می‏سازند و موزیانه و پنهانکارانه به مبارزه خویش تداوم می‏بخشند.

۱.۴ - دروغ

بنابر پاره‏ای روایات، دروغگویی به نفاق می‏انجامد و رفته رفته آدمی را از ایمان جدا می‏سازد؛ چنان که امام علی (علیه السلام) می‏فرماید: «دروغگویی به نفاق می‏رسد.»

۱.۵ - رذائل اخلاقی

امام علی (علیه السلام) در حدیث مفصّلی، علل نفاق را بر می‏شمارد و می‏فرماید: «نفاق بر چهار پایه استوار است: هوس و سهل‌انگاری و خشم و طمع.
هوس را چهار شعبه است: ستم و تجاوز و شهوت و سرکشی.... سهل‏انگاری را نیز چهار شعبه است: غفلت و غرور به رحمت الهی و آرزو و ترس و.... خشم را نیز چهار شعبه است: تکبّر و تفاخر و غرور و تعصب.
طمع را نیز چهار شعبه است: شادمانی، سرمستی، خیره‌سری و فزون‌خواهی.»

---