• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عَدْو (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





عَدْو:(وَ جُنُودُهُ بَغْياً وَ عَدْواً)    
«عَدْو» به معناى تجاوز است. يعنى: آنها به خاطر ستم و تجاوز به «بنی اسرائیل» به تعقيبشان پرداختند.



(فَاَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَ جُنُودُهُ بَغْیاً وَ عَدْواً)     (سرانجام بنی‌اسرائیل را از دريا (رود عظيم نيل‌) عبور داديم؛ و فرعون و لشكريانش از سرِ ظلم و تجاوز، به دنبال آنها رفتند؛ تا زمانى كه غرقاب دامن او را گرفت، گفت: «ایمان آوردم كه هيچ معبودى، جز كسى كه بنى‌اسرائيل به او ايمان آورده‌اند، وجود ندارد؛ و من از مسلمین هستم.»)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه بغى و كلمه عدو مانند كلمه عدوان به معناى ظلم است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ یونس/سوره۱۰، آیه۹۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۳.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۲۸۳.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۸، ص۴۵۷.    
۵. ↑ یونس/سوره۱۰، آیه۹۰.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۱۹.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۰، ص۱۷۳.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۰، ص۱۱۷.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۱، ص۳۵۰.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۱۹۸.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، بر گرفته از مقاله «عَدْو»، ص۳۷۵.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره یونس | لغات قرآن




جعبه ابزار