• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عُرُب (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



عُرُب
عُرُب:(عُرُباً أَتْراباً)    
«عُرُب» از مادّه‌ «عَرَب» جمع‌ «عَروبة» (بر وزن ضرورة) به معناى زنى است كه وضع حالش حكايت از محبتش نسبت به همسر، و مقام عفت و پاكيش مى‌كند؛ زيرا «إِعراب» (بر وزن اظهار) به همان معناى آشكار ساختن است؛ اين واژه به معناى فصيح و خوش سخن بودن، نيز مى‌آيد، و ممكن است هر دو معنا در آيه جمع باشد.



(عُرُباً اَتْراباً)     (زنانى كه تنها به همسرشان عشق مى‌ورزند و خوش زبان و فصيح و همسن و سالند. )
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه عرب جمع عروب است، و عروب به معناى زنى است كه به شوهرش عشق مى‌ورزد، و يا حد اقل او را دوست بدارد و در برابرش ناز و كرشمه داشته باشد، و كلمه اتراب جمع ترب- به كسره تاء و سكون راء- به معناى مثل است، مى‌فرمايد: ما زنان بهشتى را امثال يكديگر كرديم، و يا از نظر سن و سال، هم سن شوهرانشان كرديم. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه ۳۷.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۵۵۷.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۱۱۷.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۲۳۴.    
۵. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه ۳۷.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۵.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۱۳.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۲۴.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۵۴.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۳۰.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، بر گرفته از مقاله «عُرُب»، ص۳۷۶.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره واقعه | لغات قرآن




جعبه ابزار