• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عیب (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




عِيْب (به کسر عین و سکون یاء) یکی از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای نقص و آنچه از خلقت و وضع اصلى كم يا زياد است.



عِيْب: نقص و آنچه از خلقت و وضع اصلى كم يا زياد است.


(فَأَرَدْتُ أَنْ‌ أَعِيبَها)،     «خواستم آنرا معيوب كنم». آن همان خرق و سوراخ كردن كشتى بود كه بوسيله آن عالم انجام شد.
اين لفظ تنها يكبار در قرآن مجید آمده است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۷۱.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۹۲.    
۳. ↑ طریحی نجفی، مجمع البحرین، ج۲، ص۱۲۹.    
۴. ↑ کهف/سوره۱۸، آیه۷۹.    
۵. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ج۶، ص۷۵۲.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "عیب"، ج۵، ص۷۱.    






جعبه ابزار