• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

غُلّوه (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




غُلّوه: (خُذُوهُ فَغُلُّوهُ)    
«غُلّوه» از مادّه‌ «غل» چنان كه قبلًا هم گفته‌ايم زنجيرى است كه گاه به وسيله آن، دست و پاى مجرمان را به گردن آن‌ها مى‌بستند و بسيار مشقت‌بار و رنج‌آور بوده است.



(خُذُوهُ فَغُلُّوهُ)     (فرمان مى‌رسد: او را بگيريد و در بند و زنجيرش كنيد!)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: (خُذُوهُ فَغُلُّوهُ‌) ... (فَاسْلُكُوهُ)     اين جملات دستور خدا به ملائکه را حكايت مى‌كند، كه بگيريد او را و در آتش بيفكنيد. پس تقدير كلام يقال للملائكة خذوه ... است، يعنى به ملائكه گفته مى‌شود بگيريد او را ... و كلمه غلوه امر از مصدر غل است، كه به معناى بستن با غل و زنجير است كه دست و پاى اسير را به گردنش مى‌بندد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ حاقه/سوره۶۹، آیه۳۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۱۰.    
۳. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۴۶۹.    
۴. ↑ حاقه/سوره۶۹، آیه۳۰.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۶۷.    
۶. ↑ حاقه/سوره۶۹، آیه۳۲.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۶۶۸.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۴۰۰.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۵، ص۲۷۹.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۵۲۲.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «غُلّوه»، ص۴۰۳.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره حاقه | لغات قرآن




جعبه ابزار