• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فافاء خام

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



به دارنده لکنت در حرف فا، فأفاء می‌گویند.



فأفاء بر کسی اطلاق می‌گردد که نمی‌تواند «فا» را تلفظ کند و هنگام تلفظ آن را به حرفی دیگر تبدیل می‌کند و نیز کسی که هنگام تلفظ حرف «فا» زبانش می‌گیرد و آن را با تکرار تلفظ می‌نماید. از آن به مناسبت در باب صلات و دیات سخن گفته‌اند.

۱.۱ - در صلات

به قول مشهور ، امامت جماعت فأفا به معنای نخست (تبدیل حرف «فا» به حرفی دیگر) برای غیر همانندش (تلفظ کنندگان صحیح حرف فا) جایز نیست.
[۳] مفتاح الکرامة، ج۶، ص۱۶۳۸.
در اینکه به معنای دوم (تلفظ «فا» با تکرار) جایز است یا نه، اختلاف می‌باشد. جمعی آن را جایز دانسته‌اند.
[۶] نهایة الإحکام، ج۲، ص۱۴۹.
برخی در این صورت نیز حکم به عدم جواز امامت کرده‌اند.

۱.۲ - در دیات

چنانچه کسی به سبب جنایت وارد آمده از دیگری زبانش در بعض حروف لکنت پیدا کند، مانند آنکه فأفا شود، بر عهده جانی حکومت ( ارش ) ثابت می‌شود.


۱. ↑ لسان العرب، ج۱، ص۱۱۹، واژه «فأفأ».    
۲. ↑ جواهرالکلام، ج۱۳، ص۳۴۲.    
۳. ↑ مفتاح الکرامة، ج۶، ص۱۶۳۸.
۴. ↑ جواهرالکلام، ج۱۳، ص۳۴۲.    
۵. ↑ المعتبر، ج۲، ص۴۳۸.    
۶. ↑ نهایة الإحکام، ج۲، ص۱۴۹.
۷. ↑ ذکری الشیعة، ج۴، ص۳۹۷.    
۸. ↑ مسالک الافهام، ج۱، ص۳۱۴.    
۹. ↑ البیان، ص۲۳۰.    
۱۰. ↑ جواهرالکلام، ج۱۳، ص۳۴۲.    
۱۱. ↑ تحریر الاحکام، ج۵، ص۵۷۶.    
۱۲. ↑ جواهر الکلام، ج۴۳، ص۲۲۸.    



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۶۴۰، برگرفته از مقاله «فأفاء».    



جعبه ابزار