• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فج (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




فَجّ (به فتح فاء و تشدید جیم) از واژگان قرآن کریم به معنای راه وسيع است و جمع آن فِجاج (به کسر فاء) می‌باشد.



فَجّ: راه وسيع است.
در مفردات گفته: فَجّ شكافى است ميان دو كوه و در راه وسيع به‌كار می‌رود و جمع آن فِجاج است.
در اقرب گفته: راه وسيع ميان دو كوه فَجّ و راه تنگ شَعْب است.
[۶] شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ذیل واژه «فج».



(يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى‌ كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِ‌ فَجٍ‌ عَمِيقٍ‌)     «پياده و بر هر مرکب لاغر از هر راه دور می‌آيند».

۲.۱ - فجاج

(وَ جَعَلْنا فِيها فِجاجاً سُبُلًا لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ‌)     (لِتَسْلُكُوا مِنْها سُبُلًا فِجاجاً)    
در آیه اول ضمير «فِيها» ظاهرا راجع است به‌ «رَواسِيَ» در صدر آيه و «سُبُلًا» بدل است از فِجاج، يعنى: «در كوه‌ها راه‌هاى وسيع قرار داديم تا آنها به مقاصد و مواطن خويش راه يابند».
در آيه دوم فجاج صفت «سبل» است و مراد از آن وسعت است، «يعنى تا در زمين به راه‌هاى وسيع وارد شويد».


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۱۵۲.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۲۵.    
۳. ↑ ابن فارس، احمد، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۴۳۷.    
۴. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۳۲۱.    
۵. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۲۵.    
۶. ↑ شرتونی، سعید، اقرب الموارد، ذیل واژه «فج».
۷. ↑ حجّ/سوره۲۲، آیه۲۷.    
۸. ↑ انبیاء/سوره۲۱، آیه۳۱.    
۹. ↑ نوح/سوره۷۱، آیه۲۰.    
۱۰. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۷۴.    
۱۱. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۷۳.    
۱۲. ↑ آلوسی، شهاب الدین، تفسیر روح المعانی، ج۲۹، ص۷۶.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "فجّ"، ج۵، ص۱۵۲.    






جعبه ابزار