• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

فقیه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



فقیه به معنای دارنده ملکه استنباط حکم فرعی شرعی از منابع معتبر می‌باشد.



فقه در لغت به معنای فهم، فطانت و درک عمیق و دقیق آمده است و اساس و ریشه آن به گشودن و شکافتن باز می‌گردد و فقیه به کسی اطلاق می‌شود که دارای فهم عمیق و دقیق است، احکام را می‌کاود و گره‌ها و معضلات آن را می‌گشاید و حل می‌کند.
در کلمات متأخران، واژه مجتهد نیز به معنای فقیه به کار رفته است.


واژه فقه و فقیه در آیات و روایات در همان معنای لغوی به کار رفته و همه معارف و آموزه‌های دینی؛ اعم از اصول و فروع را دربر می‌گیرد و اختصاص به حوزه خاصی ندارد؛ لیکن به تدریج در اصطلاح فقها محدود به حوزه خاصی شده است و امروزه فقیه به کسی اطلاق می‌گردد که در رشته‌ای خاص از علوم اسلامی؛ یعنی احکام فرعی شرعی دارای ملکه استنباط است و می‌تواند حکم شرعی هر مسئله‌ای را با بحث و بررسی از ادله معتبر شرعی به دست آورد.
[۱] مجمع البحرین، واژه «فقه».
[۳] معالم الدین (قسم الفقه)، ج۱، ص۹۰.



از احکام مربوط به آن، ذیل عناوین اجتهاد ، تقلید و فقه سخن رفته است؛ چنان که قلمرو ولایت فقیه در عنوان ولایت فقیه مطرح خواهد شد.


۱. ↑ مجمع البحرین، واژه «فقه».
۲. ↑ منتهی المطلب، ج۱، ص۷.    
۳. ↑ معالم الدین (قسم الفقه)، ج۱، ص۹۰.



فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، زیر نظر آیت‌الله محمود هاشمی‌شاهرودی، ج۵، ص۷۲۳، برگرفته از مقاله«فقیه».    



جعبه ابزار