• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قاع (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





قاع: (فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً)    
«قاع» از مادّه‌ «قيع» زمين صاف و مستوى (بدون كوه و جنگل) است و بعضى آن را به محلى كه آب در آن جمع مى‌شود، تفسير كرده‌اند.



(فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا)     (سپس زمين را صاف و هموار و بى‌آب و گياه رها مى‌سازد.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: كلمه قاع به معناى زمين صاف و تخت است. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. ↑ طه/سوره۲۰، آیه۱۰۶.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۸۸.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۴، ص۳۸۵.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۳۳۱.    
۵. ↑ طه/سوره۲۰، آیه۱۰۶.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۱۹.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۲۹۴.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۴، ص۲۱۰.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۶، ص۷۱.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۴۸.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «قاع»، ص۴۳۲.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره طه | لغات قرآن




جعبه ابزار