• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مأة (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




مِأَة (به کسر میم و فتح همزه) از واژگان نهج البلاغه به معنای صد است. این کلمه تنها دو بار در نهج البلاغه به کار رفته است.



مِأَة به معنای صد است.


می‌فرمايد: ««فو الذى نفسى بيده لا تسئلونى عن شى‌ء فيما بينكم و بين الساعة و لا عن فئة تهدى مأة و تضلّ مأة الّا انبأتكم بناعقها و قائدها و سائقها»» یعنی «به خدا از من نمى‌پرسيد از آن چه در ميان شما و قیامت هست و نمى‌پرسيد از گروهى كه صد نفر را هدایت و صد نفر را گمراه مى‌كند، مگر آن كه از منادی آن گروه و پيشواى آن و راننده آن به شما خبر مى‌دهم.»


این کلمه تنها دو بار در نهج البلاغه به کار رفته است.


۱. ↑ قرشی، سید علی اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۵۹.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دار القلم، ص۷۸۴.    
۳. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۳۸۵.    
۴. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۳۷، خطبه ۹۱.    
۵. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۷، ص۴۴.    
۶. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعه الاستقامه، ص۱۸۳، خطبه ۹۱.    
۷. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۱۳۷، خطبه ۹۳.    
۸. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۱۳۷، خطبه ۹۱.    



• قرشی بنایی، سید علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «مأة»، ج۲، ص۹۵۹.    






جعبه ابزار