• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

محمد رضا الشبیبی (شعر عاشورایی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


منبع: محمد رضا الشبیبی (شعر عاشورایی)


شیخ محمد رضا بن شیخ جواد بطائحی نجفی، از اندیشمندان بلاغت و فلسفه و از پیشگامان حرکت فکری و ملی عراق بود.
او در سال ۱۳۰۶ ه‌.ق در نجف به دنيا آمد.
شیخ محمد رضا، موفق به دریافت دکترای افتخاری از مصر گردید.
از آثار او می‌توان به أدب النظر و التذكرة اشاره کرد.
وی در سال ۱۳۸۵ هجری وفات يافت.



شیخ محمد رضا، در سال ۱۳۰۶ ه‌.ق در نجف به دنیا آمد.
او در بلاغت و فلسفه سرآمد گردید.
[۱] شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    



بطائحی نجفی، یکی از مشعل‌داران حرکت فکری و نهضت ملی عراق به‌ شمار می‌رود.
وی دارای نبوغ در بلاغت و بیان بوده است.
[۲] شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    



شبیبی، در سال ۱۳۵۶ هجری به عضویت «نادی القلم» انگلستان درآمد و دکترای افتخاری از مصر دریافت کرد و به عضویت دو مجمع علمی و لغوی مصر و سوریه نیز درآمد.
[۳] شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    



برخی آثار محمد رضا شبیبی، عبارت‌اند از:
• تاریخ الفلسفه،
• ادب النظر،
• التذکرة،
• الادب العصری،
• فلاسفة الیهود فی الاسلام،
• المسالة العراقیة و…
[۴] شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    



شیخ محمد رضا، در سال ۱۳۸۵ هجری وفات یافت.
[۵] شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    



ما بال «بجدل» لابلّت مضاجعه • • • • • قد حزّ اصبعه فی مخذم ذرب‌؟!
لو کان یطلب منه بذل خاتمه • • • • • لقال:‌هاک، و هذا قبل فعل ابی
[۶] شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳.    
[۷] اشاره به انگشتر بخشیدن حضرت علی (علیه‌السّلام) در حال رکوع و نزول آیه ۵۵ سوره‌ی مائده در مورد ایشان:(اِنَّما وَلیُّکُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذینَ آمَنُوا اَلَّذینَ یُقیمُونَ اَلصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ اَلزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ) ولی امر و یاور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانی خواهند بود که نماز به‌پا داشته و به فقرا در حال رکوع زکوة می‌دهند.    


۱ - «بجدل» که جاودان درهای خیر بر او بسته باد، چرا به طمع انگشتری، انگشت او را با شمشیر قطع کرد؟
۲ - اگر او انگشتری را از خود آن حضرت می‌طلبید، به او می‌فرمود: به تو بخشیدم، چون قبل از این پدرم این کار را کرده است.


اننا نجنی علی انفسنا • • • • • حین نجنی، ثم ندعو: من جنی
یا عبید المال خیر منکم • • • • • جهلاء یعبدون الوثنا
اننی ذاک العراقی الذی • • • • • ذکر الشام و ناجی الیمنا
[۸] شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۵.    


۱ - ما نسبت به خود جنایت‌کاریم، سپس می‌گوئیم چه کس جنایت‌کار است.
۲ -‌ ای بندگان مال، جاهلان بت‌پرست از شما بهترند.
۳ - همانا من آن عراقی هستم که شام را یاد می‌کنم و ناجی یمنم.


۱. ↑ شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    
۲. ↑ شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    
۳. ↑ شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    
۴. ↑ شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    
۵. ↑ شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳-۲۰۴.    
۶. ↑ شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۳.    
۷. ↑ اشاره به انگشتر بخشیدن حضرت علی (علیه‌السّلام) در حال رکوع و نزول آیه ۵۵ سوره‌ی مائده در مورد ایشان:(اِنَّما وَلیُّکُمُ اَللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ اَلَّذینَ آمَنُوا اَلَّذینَ یُقیمُونَ اَلصَّلاةَ وَ یُؤْتُونَ اَلزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ) ولی امر و یاور شما تنها خدا و رسول و مؤمنانی خواهند بود که نماز به‌پا داشته و به فقرا در حال رکوع زکوة می‌دهند.    
۸. ↑ شبّر، جواد، ادب الطف، ج۱۰، ص۲۰۵.    


محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۸۰.    


رده‌های این صفحه : امام حسین | شعر عاشورایی | مرثیه سرایان
جعبه ابزار