• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

محمودرضا اکرامی (شعر عاشورایی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





محمود رضا اکرامی (متخلص به خزان)، متولد ۱۳۳۸ در اسفراین، مدرس دانشگاه و دارای تحصیلات در رشته‌های جامعه‌شناسی و معدن‌شناسی است.
از وی تاکنون چندین اثر منظوم؛ مانند: «دریا تشنه است» و منثور؛ مانند «الفبای مطالعه و تحقیق» به چاپ رسیده است.



محمود رضا اکرامی فرزند حسن متخلص به «خزان» متولد سال ۱۳۳۸ ه‌. ش در شهرستان «اسفراین» می‌باشد.
وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود انجام داد و تحصیلات عالیه خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته‌ی جامعه‌شناسی در دانشگاه آزاد به اتمام رساند.
و تحصیلات تکمیلی خود را در رشته معدن‌شناسی و در مقطع دکتری در کشور تاجیکستان در حال گذراندن است.


از اکرامی آثاری در نظم و نثر تاکنون به زیور طبع آراسته گردیده است که از آثار منظوم وی می‌توان به:
«دریا تشنه است»
و «گزیده ادبیات معاصر، شماره ۳۲» اشاره نمو.
و هم‌چنین از کتاب‌های «ما با سلیقه مردم پیر می‌شویم»؛
«گریه کردن کم آرزویی نیست»
و «الفبای مطالعه و تحقیق» در نثر را نام برد.

محمود اکرامی هم اکنون به عنوان مدرس در دانشگاه‌های آزاد اسلامی، علمی - کاربردی و الزهراء مشهد تدریس می‌کند.


در ادامه، نمونه‌هایی از سروده‌های او آمده است.
چهارده قرن است...:
باز می‌گردم به کار خویشتن • • • • • گریه نوش و شرمسار خویشتن
باز می‌گردم ببینم عشق چیست‌؟ • • • • • شیعه‌تر، شوریده‌تر در عشق کیست‌؟
ناگهان هر واژه‌ای تب می‌کند • • • • • یادی از‌اندوه «زینب» می‌کند
یال خون آلود اسبی بی‌سوار • • • • • می‌وزد بر خاک‌های سوگوار
می‌زند بر سینه، می‌پوشد سیاه • • • • • خاک گودال بلند قتلگاه
از نگاه پیر و غیرتمند من • • • • • قطره‌قطره می‌چکد لبخند من
چشمه‌چشمه اشک و ماتم می‌شوم • • • • • کربلا در کربلا غم می‌شوم
می‌شوم پر از سکوتی ارجمند • • • • • می‌سرایم با زبانی سربلند
‌ای «حسین» ‌ای ماه قربانی شده • • • • • صبح سکرانگیز توفانی شده
‌ای تمام شهر در سوگت سیاه • • • • • آب‌های نهر در سوگت سیاه
‌ای سر خورشید روی دامنت • • • • • شعله‌شعله زخم در پیراهنت
‌ای درختان پیش رویت سر به زیر • • • • • هفت اقیانوس در چشمت اسیر
جز تو کس در عاشقی استاد نیست • • • • • تشنه‌کام هر چه باداباد نیست
جز تو کس فریاد بیداری نشد • • • • • تشنه‌ی از خویشتن جاری نشد
غصّه‌ها پشت مرا خم می‌کنند • • • • • گریه‌ها عمر مرا کم می‌کنند
آه از آن ساعت که در آن دشت پیر • • • • • ذو الجناحی بود و زینی سر به زیر
آفتاب از صدر زین افتاد بود • • • • • آسمان روی زمین افتاده بود
هیچ کس خورشید را یاری نکرد • • • • • هیچ کس از گل طرفداری نکرد
جمله‌ی سرها گریبانی شدند • • • • • دشمن آن نوح توفانی شدند
آسمان در پیش چشمش سنگ شد • • • • • بهر دیدارش خدا دلتنگ شد
تو نه از زنگی، نه از رومی حسین! • • • • • چارده قرن است مظلومی حسین!
آسمان در آسمان بارانی‌ام • • • • • گردبادم، در خودم زندانی‌ام
سر نهاده شعله روی دامنم • • • • • آتشی گل کرده در پیراهنم
آتشی سر در گریبان خودم • • • • • ساکن شام غریبان خودم
آسمان بر دوش صحرا می‌رود • • • • • آفتابی رو به دریا می‌رود
آه‌ای دریا در آغوشش بگیر • • • • • موج توفان زاد، بر دوشش بگیر
چون که این دریای توفان پیرهن • • • • • هفت وادی زخم سرکش در بدن
می‌رود تا عشق را معنا کند • • • • • می‌رود تا خویش را پیدا کند
آسمان گریان و صحرا تشنه است • • • • • در میان دجله، دریا تشنه است
دست در شط برد و دریا مست شد • • • • • آسمان تا بی‌نهایت دست شد
«با دل خونین، لب خندان» که دید؟ • • • • • تشنه، مشک آب بردندان که دید؟
[۱] غفورزاده، محمدجواد، رستاخیز لاله‌ها، ص۱۹-۲۰.

جان سرخ:
مردی که طوفان خانه زادش، همنشینش بود • • • • • خورشید پلکی از نگاه آتشینش بود
یک آسمان از خاک بالاتر، نشست آخر • • • • • آن گل که اوج نیزه‌ی دشمن زمینش بود
شمشیرهای فتنه رقصیدند و باریدند • • • • • بر جان سرخی که خدا عاشق‌ترینش بود
آن روز در آن ظهر گرماریز خون بارید • • • • • تیغ کج‌اندیشی که عمری در کمینش بود
پشت تمام تیغ‌ها خم گشته در سوگش • • • • • در سوگ مردی که گل و آیینه دینش بود

عصر عاشورا:
عصر عاشورا کنار خیمه‌های سوخته • • • • • ذو الجناحی ماند با یال‌های سوخته
کاروان می‌رفت و می‌بلعید دشت دیر سال • • • • • کودکان تشنه را با دست و پای سوخته
در کجا دیدید یا خواندید روی نیزه‌ها • • • • • آسمان قرآن بخواند با صدای سوخته
قطره‌قطره شرم شد آب فرات از دیدن • • • • • رقص خون آلود شیشه و هوای سوخته
چارده قرن آسمان بارید و می‌بارد هنوز • • • • • چشم را به خاک کربلای سوخته
ابرها بارانی و شاید خدا هم گریه کرد • • • • • عصر عاشورا کنار خیمه‌های سوخته



۱. غفورزاده، محمدجواد، رستاخیز لاله‌ها، ص۱۹-۲۰.



محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۲، ص۱۵۳۸.    






جعبه ابزار