• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مرء (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




مَرُء (به فتح میم و ضم راء) ) از واژگان نهج البلاغه به معنای مطلق انسان و مرد است. از اين ماده موارد زيادى در نهج‌ البلاغه آمده است.



مَرُء: مرء و امرء به معنى مطلق انسان و مرد است، امرئه و مرأة به معنى زن مى‌باشد.


حضرت علی (علیه‌السلام) می‌فرماید: «فَمَا خُلِقَ امْرءٌ عَبَثاً» (هيچ كس بيهوده و عبث آفريده نشده.) (شرح‌های خطبه: ) امرء منظور مطلق انسان است اعمّ از مرد و زن می‌باشد.


از اين ماده موارد زيادى در نهج البلاغه آمده است.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۶۹.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین ت-الحسینی، ج۱، ص۳۹۱.    
۳. ↑ السید الشریف الرضی، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۸۶۸، حکمت ۳۵۹.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ص۲۴۱، حکمت ۳۷۰.    
۵. ↑ صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۵۴۰، حکمت ۳۷۰.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۸۲۹، حکمت ۳۷۰.    
۷. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۷۱۸.    
۸. ↑ ابن میثم بحرانی، ترجمه و شرح نهج البلاغه، ج۵، ص۷۱۹.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۱۵، ص۸۰.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب الله، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغه، ج۲۱، ص۴۵۵.    
۱۱. ↑ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۹، ص۳۰۰.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «مرء»، ج۲، ص۹۶۹.    






جعبه ابزار