• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مشج (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




مَشْج (به فتح میم و سکون شین) از واژگان قرآن کریم به معنای آمیختن است.



مَشْج‌ به معنای آميختن است.
«مشجه: خلطه» و مشيج و مشج (بر وزن فرس و كتف) به معنى آميخته و جمع آن امشاج است‌.


(إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ‌ نَبْتَلِيهِ‌)     (ما انسان را از نطفه به هم آميخته‌اى آفريديم، و او را مى‌آزماييم.)
درباره علّت جمع آمدن امشاج گفته‌اند: آن به اعتبار اجزاء نطفه است. و يا به اعتبار آميخته شدن نطفه زنان و مردان است. و چون نطفه حامل خصلت‌هاى توارث است و اخلاق و سجاياى پدران و مادران را به اولاد منتقل می‌كند شايد از اين جهت امشاج گفته شده يعنى از نطفه‌ای كه داراى آميخته‌ها است انسان را آفريديم.
و شايد آن اشاره باشد به سلّول‌ها و كرومزوم‌ها و ژن‌هاى بی‌شمار نطفه. و الله العالم.


اين كلمه تنها يک بار در قرآن مجيد آمده است.


۱. ↑ قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۵۹.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات، دار القلم، ص۷۶۹.    
۳. ↑ طریحی، فخر الدین، تفسیر مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۲، ص۳۳۰.    
۴. ↑ انسان/سوره۷۶، آیه۲.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۵۷۸.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۲۱.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۱۹۴.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۲۱۳.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۱۵۴.    



• قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «مشج»، ج۶، ص۲۵۹.    






جعبه ابزار