• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ملکه (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: (مقالات مرتبط).

مَلَکَه (به فتح میم، لام و کاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای رقّ و بردگى است. امام علی (علیه‌السّلام) این واژه را درباره تقوا به کار برده است.



مَلَکَه (مثل طلبه) به معنای رقّ و بردگى است.


امام علی (علیه‌السّلام) درباره تقوى فرموده: «فَإِنَّ تَقْوَى اللهِ ... وَ عِتْقٌ منْ كلِّ مَلَكَة» «تقواى خدا رها شدن از هر بندگى است.» (شرح‌های خطبه: )


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۹۱.    
۲. ↑ طریحی نجفی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۵، ص۲۹۴.    
۳. ↑ سید رضی، محمد، نهج البلاغه، ت الحسون، ص۵۶۳، خطبه ۲۲۹.    
۴. ↑ عبده، محمد، نهج البلاغه، ط مطبعة الإستقامة، ج۲، ص۲۵۰، خطبه ۲۲۵.    
۵. ↑ صالح، صبحی، نهج البلاغه، ص۳۵۱، خطبه ۲۳۰.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، نهج البلاغه با ترجمه فارسی روان، ص۵۴۹، خطبه ۲۳۰.    
۷. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۸۵.    
۸. ↑ بحرانی، ابن میثم، ترجمه شرح نهج البلاغه، ج۴، ص۱۸۷.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمومنین، ج۸، ص۴۸۴.    
۱۰. ↑ هاشمی خویی، حبیب‌الله‌، منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة، ج۱۴، ص۴۱۵.    
۱۱. ↑ ابن ابی‌الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغة، ج۱۳، ص۶.    



• قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «ملکه»، ج۲، ص۹۹۱.    






جعبه ابزار