• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

مکاء (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




مُكاء (به ضم میم) از واژگان قرآن کریم به معنای صفير زدن است. نقل است كه قریش عريان و كف زنان و صفير زنان كعبه را طواف می‌كردند. این کلمه تنها یک بار در قرآن مجید آمده است.



'
''مُكاء''' به معنای صفير زدن است. «مكا يمكو مكاء: صفر بفيه»


(وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً)     «نماز و عبادت مشرکان در كنار کعبه جز صفير زدن و كف زدن نبود.»
از ابن عباس نقل است كه قریش عريان و كف زنان و صفير زنان كعبه را طواف می‌كردند. ظاهرا مراد آن است كه صفير و كف زدن را به جاى نماز گرفته بودند.


اين كلمه يک بار بيشتر در كلام اللّه نيامده است.    


۱. ↑ قرشی بنایی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۲۷۰.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، المفردات، دار القلم، ج۱، ص۷۷۳.    
۳. ↑ طریحی، فخر‌الدین، مجمع البحرین، ت-الحسینی، ج۱، ص۳۹۶.    
۴. ↑ انفال/سوره۸، آیه۳۵.    
۵. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۹، ص۷۳.    
۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۹، ص۹۵.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۴، ص۴۶۲.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۰، ص۲۱۲.    
۹. ↑ انفال/سوره۸، آیه۳۵.    



• قرشی بنایی، علی اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «مکاء»، ج۶، ص۲۷۰.    






جعبه ابزار