• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نذر اهل‌بیت (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



حسنین علیهما السلام بیمار شدند و امام علی و فاطمه علیهما السلام به پیشنهاد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم برای شفای آن دو نذر کردند.



قرآن کریم می فرماید، علی علیه‌السّلام و فاطمه علیهاالسّلام برای شفای فرزندانشان نذر فرمودند: «یوفون بالنذر ویخافون یوما کان شره مستطیرا» آنها به نذر خود وفا می‌کنند، و از روزی که عذابش گسترده است می‌ترسند. (در شان نزول آیه آورده شده است: حسنین علیهما السلام بیمار شدند و امام علی و فاطمه علیهما السلام به پیشنهاد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم برای شفای آن دو نذر کردند)


به فرموده قرآن کریم علی و فاطمه علیهما السلام، وفاکننده به نذر خویش می باشند: «یوفون بالنذر ویخافون یوما کان شره مستطیرا» آنها به نذر خود وفا می‌کنند، و از روزی که عذابش گسترده است می‌ترسند. (در شان نزول آیه آورده شده است: حسنین علیهما السلام بیمار شدند و امام علی و فاطمه علیهما السلام به پیشنهاد رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم برای شفای آن دو نذر کردند)

۲.۱ - معنای مستطیر

کلمه مستطیر اسم فاعل از فعل استطار است، که به معنای فاش کردن و منتشر کردن در اقطار است به منتها درجه انتشار ، و بطوری که گفته‌اند: این کلمه بلیغ تر از کلمه طار است، وقتی می‌گویند: (استطار الحریق) معنایش این است که دامنه آتش سوزی گسترده شد، و یا وقتی می‌گویند: (استطار الفجر)، معنایش این است که روشنی صبح گسترده گشت. و منظور از (استطار شر آن روز) شر روز قیامت است، که روز به نهایت رسیدن شدائد و اهوال و عذابها است.
و مراد از (ایفای به نذر ) همان معنای معروف آن است. و اینکه بعضی گفته‌اند: مراد از آن تصمیم قلبی بر عمل به واجبات، و یا پیروی شارع در همه احکام اوست، خلاف ظاهر لفظ است، و هیچ دلیلی در کلام بر این سخن دلالت نمی‌کند.


این آیات به ذکر اعمال و اوصافی که ابرار و عباد الله دارند، پرداخته با ذکر پنج وصف دلیل استحقاق آنها را نسبت به این همه نعمتهای بی مانند توضیح می‌دهد. می‌فرماید: آنها به نذر خود وفا می‌کنندو از روزی که عذاب و شر آن گسترده است بیمناکند، جمله «یوفون» و «یخافون» و جمله‌های بعد از آن که همه به صورت فعل مضارع آمده نشان می‌دهد که این برنامه مستمر و همیشگی آنان است.
البته همانگونه که در شأن نزول گفتیم مصداق اتم و اکمل این آیات امیرمؤمنان علی و فاطمه زهرا و فرزندان آنها حسن و حسین (سلام‌الله‌علیهم اجمعین) می‌باشند که نذر خود را در مورد سه روز روزه داشتن ادا کردند، و جز با آب افطار ننمودند، و قلب آنان از خوف خدا و خوف قیامت مالا مال بود. ترس آنها از شر آن روز بزرگ اشاره به ایمانشان به مسأله معاد ، و احساس مسؤولیت شدید در برابر فرمان الهی است.
آنها به خوبی معاد را باور کرده‌اند، و به تمام کیفرهای بدکاران در آن روز ایمان دارند، و اثر این ایمان در اعمالشان کاملا نمایان است.


۱. ↑ مجمع البیان، شیخ طبرسی، ج۱۰، ص۲۱۵.    
۲. ↑ الکشاف، زمخشری، ج۴، ص۶۷۰.    
۳. ↑ روح المعانی، آلوسی، ج۱۵، ص۱۷۳.    
۴. ↑ انسان/سوره۷۶، آیه۷.    
۵. ↑ مجمع البیان، شیخ طبرسی، ج۱۰، ص۲۱۵.    
۶. ↑ الکشاف، زمخشری، ج۴، ص۶۷۰.    
۷. ↑ روح المعانی، آلوسی، ج۱۵، ص۱۷۳.    
۸. ↑ انسان/سوره۷۶، آیه۷.    
۹. ↑ تفسیر صافی، فیض کاشانی، ج۷، ص۳۵۷.    
۱۰. ↑ تفسیر نور الثقلین، شیخ حویزی، ج۵، ص۲۴.    
۱۱. ↑ ترجمه تفسیر المیزان، علامه طباطبائی، ج۲۰، ص۲۰۲.    
۱۲. ↑ تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۲۵، ص۳۴۳.    
۱۳. ↑ تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۲۵، ص۳۵۱.    



فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «نذر اهل‌بیت».    



جعبه ابزار