• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نسبت وصفی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



نسبت وصفی به نسبت مستفاد از جملات ناقص وصفی اطلاق می‌شود و این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.



نسبت وصفی، از اقسام نسبت ناقص و مقابل نسبت اضافی بوده و به معنای نسبت موجود در جملات ناقص وصفی است، مانند:«الرجل العالم» که بر رابطه میان وصف (العالم) و موصوف (الرجل) دلالت می‌نماید.


این گونه نسبت از اقسام نسبت‌های تحلیلی موجود در ذهن است، زیرا در خارج «الرجل» و «العالم» اتحاد دارند و نسبتی میان آن‌ها وجود ندارد؛ به خلاف «الرجل» و «العلم» که در خارج میان آن‌ها نسبت وجود دارد، اما در ذهن، میان «الرجل» و «العالم» نسبت تصادفی تام وجود دارد که در حکم مفهوم مرکب بوده و از این رو آن را نسبت ناقص می‌نامند، زیرا این نسبت از راه تحلیل مفهوم واحد به وجود می‌آید.
[۱] صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۱، ص۲۶۵.
[۲] صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۱، ص۲۷۷.



۱. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۱، ص۲۶۵.
۲. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۱، ص۲۷۷.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «نسبت وصفی».



جعبه ابزار