• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

نفی (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



مقالات مرتبط: نفی بلد.

نَفْی (به فتح نون و سکون فاء) از واژگان قرآن کریم به معنای دفع و طرد است و مراد از «نفی بلد» تبعید است. این لفظ فقط یک بار در کلام الله آمده است.



نَفْی: دفع و طرد است و مراد از «نفی بلد» تبعید است؛ «نفاه من بلده: اخرجه منه و سیّره الی غیره».


اَوْ تُقَطَّعَ اَیْدِیهِمْ وَ اَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ اَوْ یُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِ‌     (يا دست و پاى آنها، به عكس يكديگر [چهار انگشت از دست راست و چهار انگشت از پای چپ]، بريده شود؛ و يا از سرزمين خود تبعيد گردند) مراد از نفی در آیه نفی بلد و تبعید است و آن یکی از مجازات‌های محارب (سارق مسلّح) است که در «حرب» بررسی شده است؛ یعنی: «یا دست‌ها و پاهایشان به عکس بریده شود و یا از آن محل تبعید شوند».


این لفظ فقط یک بار در کلام الله آمده است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۰۲.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۱، ص۴۱۸.    
۳. ↑ مائده/سوره۵، آیه۳۳.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۱۱۳.    
۵. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۳۲۷.    
۶. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۵، ص۵۳۴.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۲۹۲.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۷، ص۱۹.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "نفی"، ج۷، ص۱۰۲.    






جعبه ابزار