وداع
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
وداع به معنای بدرود؛ خداحافظی است. و از احکام آن به مناسبت در بابهای
صوم و
حج سخن گفتهاند. وداع در
دین اسلام دارای اقسامی است: وداع
کعبه، وداع
مشاهد مشرفه، وداع
مسافر، وداع
خانواده و وداع
ماه رمضان.
وداع به معنای بدرود؛ خداحافظی میباشد و از احکام آن به مناسبت در بابهای صوم و حج سخن گفتهاند.
وداع در دین اسلام دارای اقسامی است:
وداع کعبه شریف پس از اتمام
مناسک حج بر
حاجی مستحب است.
این وداع با هفت دور
طواف گرد کعبه
(که طواف وداع نامیده میشود
) محقق میگردد. در این طواف
استلام حجر الاسود و
رکن یمانی در هر دور و خواندن دو رکعت
نماز طواف پس از آن مستحب است؛ چنان که مستحب است حاجی دست بر در کعبه بگزارد و بگوید: «
المِسکینُ عَلی بابِکَ فَتَصَدَّق عَلَیهِ بِالجَنَّةِ». همچنین نوشیدن
آب زمزم و
سجده کردن هنگام خروج از دروازه و خروج از
باب حنّاطین مستحب میباشد.
بر
زائر قبور
معصومان(علیهالسّلام) مستحب است هنگام بازگشت با قبر مطهّر وداع کند و زیارت مخصوص وداع را بخواند و از
خداوند خواستار بازگشت دو باره به آن روضه منّور باشد.
غسل کردن برای وداع با قبر مطهّر
رسول خدا (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) مستحب است.
وداع
مؤمنی که قصد سفر دارد و دعا برای او هنگام وداع به آنچه وارد شده، مستحب است.
وداع با خانواده هنگام سفر مستحب است. کیفیت آن چنین است که دو رکعت
نماز بگزارد و پس از نماز به آنچه وارد شده دعا کند و خود و خانواده و
دنیا و
آخرتش را به خدا بسپارد.
وداع ماه رمضان در شب آخر ماه با خواندن دعاهای وارد شده مستحب است و در صورت خوف نقصان
(۲۹ روزه بودن
) ماه، مستحب است این عمل در دو شب
(شب ۲۹ و در صورت عدم
رؤیت ماه جدید، شب سیام
) به جا آورده شود.
• فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (علیهمالسّلام)، ج۹، ص۳۲۸_ ۳۲۹.
