• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

وضع جمله‌های انشایی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


وضع جمله‌های انشایی به وضع جملات دلالت کننده بر ایجاد نسبت‌های تام در عالم اعتبار اطلاق می‌شود و این مبحث در علم اصول فقه بحث می‌شود.


وضع جمله‌های انشایی، به معنای وضع الفاظ مرکب برای ایجاد نسبت‌های تامه در عالم اعتبار است،
[۱] خمینی، روح الله، مناهج الوصول الی علم الاصول، ج۱، ص۹۴.    
که قابل صدق و کذب نمی‌باشد، مانند:وضع جمله‌های انشایی در باب عقود و ایقاعات و نیز جمله‌هایی که بر طلب ، تمنّی، ترجّی ، استفهام و... دلالت می‌کند؛ برای مثال، «بعت» انشایی، برای ایجاد نسبت تملیکی در عالم اعتبار وضع شده است.
در کتاب محاضرات فی الاصول آمده است:«و ان الجمل الانشائیة موضوعة لایجاد المعنی فی الخارج الذی یعبر عنه بالوجود الانشائی».
[۲] خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۸۴.    


گاهی جمله خبری در مقام انشا استعمال می‌شود، مانند:«یعید» و «یغتسل» که به معنای «اعد» و «اغتسل» است.
[۳] صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۱، ص۳۰۰.    
[۴] صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۹۰.
[۵] صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۷۴.    
[۶] نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۲۱.    
[۷] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۷.
[۸] خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۸۵-۸۴.    
[۹] خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۸۸.    


جمله‌های انشایی

۱. ↑ خمینی، روح الله، مناهج الوصول الی علم الاصول، ج۱، ص۹۴.    
۲. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۸۴.    
۳. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۱، ص۳۰۰.    
۴. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۹۰.
۵. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۲، ص۷۴.    
۶. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۲۱.    
۷. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۷.
۸. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۸۵-۸۴.    
۹. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۸۸.    


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «وضع جمله‌های انشایی».



جعبه ابزار