• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ولیمه تولد کودک

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



از جمله مستحبات در هنگام تولد نوزاد ولیمه و اطعام مومنین است. این کار احترام و تکریم مقام و شکر‌گزاری به درگاه خداوند متعال است که نعمت فرزند را به پدر و مادر عطا کرده است.



مستحب است به هنگام تولّد فرزند و به هنگام ختنه او به مؤمنین ولیمه (اطعام) دهند.
[۲] اصفهانی، ابوالحسن، وسیلة النجاة مع حواشی السّید محمدرضا الگلپایگانی، ج۳، ص۲۲۰.
امام خمینی (قدّس‌سرّه) در این‌باره می‌نویسد: «ولیمه به هنگام تولّد نوزاد مستحب است و این یکی از پنج موردی است که ولیمه در آن مستحب می‌باشد».

امام صادق (علیه‌السّلام) به هنگام ولادت فرزندشان امام کاظم (علیه‌السّلام)، سه روز مؤمنین را اطعام نمودند و بر همین اساس مرحوم شیخ حرّ عاملی درکتاب وسائل الشیعة بابی تحت عنوان «باب استحباب اطعام الناس عند ولادة المولود ثلاثه ایّام» ذکر کرده است.


آن‌چه در باطن این آداب و سنن نهفته است، احترام و تکریم مقام و شکر‌گزاری به درگاه خداوند متعال است که نعمت فرزند را به پدر و مادر عطا کرده است. و از سویی دیگر، اطعام مؤمنین زمینه‌ساز پیوند نیک اجتماعی و مقدمه‌ای است برای پذیرش طفل از طرف جامعه، علاوه بر این، آثار معنوی پربرکتی هم در سلامت روحی و جسمی کودک به دنبال خواهد داشت.
[۸] مروجی طبسی، محمدجواد، حقوق فرزندان در مکتب اهل‌بیت، ص۴۸.


بی‌گمان این‌گونه استقبال از کودک، در حقوق بین‌الملل و کنوانسیون‌هایی که به‌عنوان حمایت از کودک تدوین گردیده، یافت نمی‌شود. به توضیحی دیگر، اگرچه در بین برخی از اقوام و ملل، جشن تولّد امری مرسوم و رایج است، امّا با آن‌چه، در اسلام مطرح است، تفاوت ماهوی دارد؛ و آن تقرّب جستن به‌پروردگار با این اعمال، و قرار دادن کودک در تحت حمایت و حفاظت حق تعالی است.
پدر و مادر با رعایت این آداب و سنن ضمن این‌که پذیرش مسئولیّت در قبال فرزند را به‌خود القا و بر آن تاکید می‌نمایند، رابطه عاطفی خود را با فرزند نیز استحکام بخشیده، فضای تربیتی آکنده از معنویّت و قداست را برای رشد و تعالی کودک فراهم می‌سازند. رعایت چنین مواردی، ضریب بهداشت روانی و آرامش خاطر را که برای رشد متعادل کودکان لازم است، بالا می‌برد و از اضطراب و نگرانی‌های مادران و کودکان می‌کاهد.


۱. ↑ بحرانی، شیخ یوسف، الحدائق الناضرة، ج۲۳، ص۳۱.    
۲. ↑ اصفهانی، ابوالحسن، وسیلة النجاة مع حواشی السّید محمدرضا الگلپایگانی، ج۳، ص۲۲۰.
۳. ↑ سبزواری، سیدعبدالاعلی، مهذّب الاحکام، ج۲۵، ص۲۶۰.    
۴. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، تفصیل الشریعة (کتاب النکاح)، ص۵۲۹.    
۵. ↑ امام خمینی، سیدروح‌الله، تحریر الوسیلة، ج۲، ص۳۱۰، مساله ۳.    
۶. ↑ شیخ حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۲۱، ص۴۰۱، باب ۳۱، من ابواب احکام الاولاد، ح۱.    
۷. ↑ شیخ حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج۲۱، ص۴۰۱، باب ۳۱، من ابواب احکام الاولاد، ح۱.    
۸. ↑ مروجی طبسی، محمدجواد، حقوق فرزندان در مکتب اهل‌بیت، ص۴۸.



انصاری، قدرت‌الله، احکام و حقوق کودکان در اسلام، ج۱، ص۲۵۸-۲۵۹، برگرفته از بخش «فصل چهارم حقوق کودک بعد از ولادت»، تاریخ بازیابی ۱۳۹۸/۸/۲۶.    



جعبه ابزار