• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کفار - به ضم کاف (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دیگر کاربردها: کفار (ابهام‌زدایی).

کُفّار ( به ضم کاف و تشدید فاء) از واژگان قرآن کریم جمع کافر به معنای منکر دین و منکر نعمت است. این لفظ جمعا ۲۱ دفعه در قرآن به کار رفته است.



کُفّار: جمع کافر به معنای منکر دین و منکر نعمت است.
به نظر راغب استعمال آن در منکر دین بیشتر از منکر نعمت است‌.


«کُفّار» در همه جای قرآن به معنی منکرین دین است مگر در آیه‌: (کَمَثَلِ غَیْثٍ اَعْجَبَ‌ الْکُفَّارَ نَباتُهُ‌)     (همانند بارانى كه محصولش كشاورزان را در شگفتى و سرور فرو مى‌برد) که مراد زارعان و کشاورزان است.


این لفظ جمعا ۲۱ دفعه در قرآن به کار رفته است.


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۶، ص۱۲۳.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۱۶.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۴۷۴.    
۴. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۷۱۶.    
۵. ↑ حدید/سوره۵۷، آیه۲۰.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۴۰.    
۷. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۶۴.    
۸. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۸۹.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۵۹.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۲۳۲.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "کفر"، ج۶، ص۱۲۳.    






جعبه ابزار